Yazan: Seyfeddin
İnsanlık, insanın varlığının, haysiyetinin ve onurunun temelini oluşturan büyük bir değerdir. Her toplumda, hem doğa hem de şeriat açısından insan hayatı, özellikle de kadın ve çocukların hayatı, en kutsal ve korunması gereken olarak kabul edilir. Ne yazık ki savaşların ve çatışmaların hararetinde birçok saldırgan, çoğu zaman bu değerleri ayaklar altına alarak masum insanları kendi vahşi bombalamalarının kurbanı haline getirmektedir.
Bu bağlamda, sadece dün akşam, Pakistan’ın saldırgan ordusu Kunar vilayetinin merkezi Esedabad çevresindeki bölgelerde yine sivil evlerini topa tuttu. En az bir kişi şehit oldu, birçok kişi yaralandı, evler ve mallar hasar gördü. Bu trajedi sadece tek bir aileye indirilmiş bir darbe değil, tüm insanlığın vicdanında bir şoktur, tüm Afgan milletini yasa boğmuş ve Afganistan İslam Emirliği savunma güçlerinin intikam azmini güçlendirmiştir. Bu tür saldırıların devam etmesi, bu eylemlerin istisnai olaylar olmadığını, aksine tekrarlanan bir modelin parçası olduğunu göstermektedir.
Özellikle sivilleri, özellikle de kadınları ve çocukları hedef alan bu tür saldırılar, insanlığa karşı açık birer insanlık ve savaş suçudur. Sivillerin hayatları, güvenlikleri ve onurları her zaman korunmalıdır ve savunmasız insanlara zarar veren hiçbir saldırı kabul edilebilir değildir. Bu affedilemez olaylar, Pakistan’ın saldırgan ordusunun savaş kurallarını ihlal etmeye devam ettiğini ve insan hayatına hiçbir değer vermediğini göstermektedir.
Savaş, masum insanların evlerine ulaştığında çatışma kurallarının ötesine geçer. Uluslararası hukuka ve insani ilkelere göre, siviller her koşulda korunmalıdır. Kadınları ve çocukları hedef almak sadece ahlaki bir yanlış değil, aynı zamanda açık bir insanlık ve savaş suçudur. Hiçbir neden veya mazeret bu tür eylemleri meşru kılamaz.
Pakistan askeri rejimi uzun zamandır Afganistan’ın hava sahasını defalarca ihlal etmekte ve sivil bölgeleri, evleri ve kamu tesislerini bombalamaya devam etmektedir. Bu tekrarlanan saldırılar, sadece egemen bir ülkenin otoritesinin ihlali değil, aynı zamanda uluslararası hukuka ve insan haklarına saygısızlıktır. Hiçbir toplumda, ister İslami ister gayrimüslim olsun, bu tür savaş suçları savaşın bir parçası olarak kabul edilmez; bu tür olaylara karşı her zaman ciddi önlemler alınır.
Kadınları ve çocukları bombalamak, her vicdanı sarsan korkunç bir eylemdir. Bu sadece fiziksel zarara neden olmakla kalmaz, aynı zamanda toplumun ruhsal ve duygusal durumunu derinden etkiler. Savaşın ateşinde çocuklarını ve eşini kaybeden bir baba, acı ve keder dolu bir hayat yaşamaya mahkum olur. Çocuklarını ve kocalarını kaybeden anneler, hayatlarının geri kalanında onarılamaz bir acıyla yüzleşirler.
Bu nedenle, uluslararası toplumun, insan hakları örgütlerinin ve adalet arayan kurumların bu tür eylemler karşısında sessiz kalmama sorumluluğu vardır. Sessizlik zulmü destekler ve adalet ancak failler eylemlerinin hesabını verdiğinde sağlanır. Bu döngü devam ederse sadece insanlık değerleri zarar görmekle kalmayacak, küresel düzenin temelleri de zayıflayacaktır.
