Mirsad’ın en son raporunda bildirilen Pakistan’ın Bara bölgesinde on bir DAEŞ üyesinin öldürüldüğü haberi, uluslararası toplumun yıllardır kasıtlı olarak görmezden geldiği bir gerçeği bir kez daha ortaya çıkardı: Pakistan, fiilen DAEŞ örgütünün önemli bir kalesine dönüşüyor.
Bu olay sadece birkaç kişinin öldürülmesi değil son derece ciddi bir sorunu gösteriyor. Kendilerini terörün kurbanı olarak sunanların toprakları, DAEŞ örgütüne nasıl güvenli bir sığınak, yeniden örgütlenme fırsatları ve faaliyetleri için canlı bir ortam sağlayabilir?
DAEŞ’in Pakistan’ın kabile ve sınır bölgelerindeki varlığı rastlantı değil, istihbarat kurumlarının organize bir ihmalinin, dolaylı desteğinin ve çifte standart politikalarının sonucudur.
DAEŞ, silahlı terörün bir nişanesidir; herhangi bir yere ayağını bastığında şiddet, korku ve kaos oluşturur. Eğer DAEŞ, şimdi Pakistan topraklarında yeniden örgütleniyorsa ateşleri yarın bölgesel sınırlarla mahdud kalmayacaktır. Bu ağlar nedeniyle Orta Asya, Güney Asya, Orta Doğu ve hatta Batı dünyasının güvenliğini tehdit edebilir.
Temel soru, DAEŞ’in neden Pakistan’a ulaştığı değil; asıl soru, Pakistan’ın neden DAEŞ’in varlığına, örgütlenmesine ve genişlemesine alan sağladığıdır.
DAEŞ merkezleri diğer bölgelerde tahrip edildiğinde Pakistan coğrafyası bu grup için alternatif bir güvenli alan haline geliyor. Bu durum, sadece Pakistan’ın komşuları için değil aynı zamanda küresel sistemin barışı ve güvenliği için de ciddi bir tehdit oluşturuyor.
Dünya kabul etmelidir ki DAEŞ ancak gerçek merkezlerine, sığınaklarına ve destekleyici ortamlarına doğrudan hedef alındığında kontrol altına alınabilir. Pakistan, DAEŞ faaliyetleri için güvenli bir sığınak olmaya devam ettiği sürece DAEŞ’e yönelik küresel iddialar sadece boş sloganlar olarak kalacaktır.
Uluslararası toplumun “endişe belirtme” aşamasını geçme zamanı gelmiştir. DAEŞ bu şekilde görmezden gelinmeye devam edilirse yeniden küresel bir tehdide dönüşecek ve ona sığınak sağlayan devlet, bu tehlikenin doğrudan sorumlusu olarak kabul edilecektir. Pakistan üzerinde etkili baskı, sıkı izleme ve net hesap sorma talepleri olmadan, DAEŞ’e karşı savaş başarıyla veya tam olarak yürütülemez.
Bu, dünya için son bir uyarıdır: DAEŞ’i görmezden gelmek, gelecekteki istikrarsızlığa davetiye çıkarmaktır.
