Yazan: Mustağfir el-Hanefi
Yıllardır bölgede ve dünyada DAEŞ adı altında bir oyun devam ediyor. İnsanlar öldürülüyor, önde gelen şahsiyetlere suikastler düzenleniyor, Müslüman alimler şehit ediliyor, Müslümanlar arasında bölünmeler körükleniyor, Müslümanlar kafir ilan ediliyor, evler ve şehirler yıkılıyor ve Müslüman kanı dökülüyor. Tüm bu suçlar, kimliği belirsiz ve hedefleri net olmayan, İslam ve İslam Hilafeti adı altında faaliyet gösteren bir grup (DAEŞ) tarafından işleniyor.
Tarih boyunca birçok Harici ortaya çıkmıştır. Ancak o tarihi Hariciler ile DAEŞ Haricileri arasındaki fark şudur ki ilkleri aşırı inançları nedeniyle Harici olmuşlardır ve de kafirler ve müşriklerle gizli veya açık ilişkileri olmamıştır. Oysa DAEŞ Haricileri farklıdır. Onların aşırı ideolojisi kendi anlayışlarının bir ürünü değil; daha ziyade, Siyonistler tarafından üretilmiş aşırı bir yorumdur ve bu beyin yıkama sonrası DAEŞ Haricilerine aşılanmış ve onlar aracılığıyla hedeflerine ulaşmaktadırlar.
Sevgili Müslüman kardeşlerim,
1948’de, tüm insani ve uluslararası yasaları ihlal ederek, işgal altındaki Filistin’de merkezi Tel Aviv olan bir işgalci Siyonist rejim (İsrail) kurulduğunda bu durum, Arap ve İslam dünyasında geniş çaplı tepkilere yol açtı. Bazı insanlar, silahlı mücadeleye başlarken diğerleri İsrail ve Filistin sorununu diyalog ve uluslararası baskı yoluyla çözmeye çalıştı. Ancak bu sorunu çözmek hiç de basit değildi.
İsrailli Yahudilerin Filistin halkına yönelik baskısı gün geçtikçe arttı; nihayet 1967’de, Mısır liderliğindeki altı Arap ülkesi, Filistin’i kurtarmak amacıyla İsrail’e bir saldırı başlattı. Tarihte Arap-İsrail Savaşı olarak bilinen bu çatışma, Arap koalisyonunun yenilgisiyle sonuçlandı ve İsrail rejimini daha da güçlendirdi.
İsrail bu savaşta rakiplerini yenebilmiş olsa da düşman komşularla çevrili bir bölgede kalıcı olarak var olmak, önemli bir zorluk teşkil ediyordu. Sonuç olarak İsrail, ne Filistin’den vazgeçti ne de komşu ülkeler geri çekildi. İsrail, hayatta kalmasının Ortadoğu’da kargaşa ve çatışma çıkarmaya, böylece komşu İslam ülkelerini anlaşmazlıklara sürüklerken kendi güvenliğini sağlamaya bağlı olduğunu anladı.
Bu nedenle İsrail, bölge ülkelerini karşılıklı düşmanlıklara sürüklemek için Ortadoğu’da sayısız proje uygulamıştır. Bu projeler arasında DAEŞ Harici girişimi de bulunmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail’in ilk gözlemlediği gibi komşu ülkelerin tümü (İster Şii ister Sünni olsun) İsrail’e karşı düşmanca pozisyonlara sahipti.
Bu nedenle, önce devletler arasında (Irak-İran arasındaki sekiz yıllık savaş gibi) çatışmaları başlatmaya çalıştılar.
Ancak zamanla, Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail, devletler arası savaşlardan ziyade özellikle Sünniler ve Şiiler arasında ideolojik ayrılıklar çıkarmanın çok daha etkili olduğunu fark ettiler. Ülkeler arasındaki çatışmalar nihayetinde çözülebilir ancak iki mezhep veya ideolojik grup arasında yakılan bir ateşi söndürmek çok daha zordur.
İşte bu şekilde Amerika Birleşik Devletleri önce Ortadoğu’da tekfir ideolojisini yaygınlaştırdı ve ardından istihbarat ajanları aracılığıyla DAEŞ Harici grubunu kurdu. Bu grup, ideolojik olarak Ortadoğu’yu parçaladı ve iç çatışmalara sürükledi.
Kuran, Yahudilerin İslam’ın amansız düşmanı olduğunu açıkça belirtmesine rağmen DAEŞ Haricileri önceliklerini değiştirdi. İşgalcilerle savaşmak yerine, diğer Müslümanları kafir ilan ederek Müslümanlar ve İsrail arasındaki mücadele olması gereken şeyi Şiiler ve Sünniler arasında geniş bir çatışmaya dönüştürdüler. Bu değişim, İslam dünyasına sayısız zarar verdi.
Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail, DAEŞ Harici projesinin Ortadoğu’da İslam’ı zayıflatmada ve İsrail’i güvende tutmada etkili olduğunu fark ettiğinde bu projeyi İslam dünyasının diğer bölgelerine de yaydılar. Düşünecek olursanız DAEŞ ortaya çıktıktan sadece birkaç yıl sonra grup birçok bölgede aktif hale geldi.
Bu, DAEŞ’in kendi yetenekleri sayesinde miydi? Öyleyse neden DAEŞ, Irak’tan Afganistan’a geçebildi de İsrail’e geçemedi? Suriye’de öyle durumlar bile oldu ki DAEŞ Haricileri ile İsrail güçlerini sadece bir duvar ayırıyordu ancak doğrudan bir saldırı yaşanmadı. DAEŞ, Kabil’de, Moskova’da, Türkiye’de, Lübnan’da, Bağdat’ta, Şam’da, Hindistan’da, Tahran’da ve Mısır’da saldırılar düzenleyebilirken, Tel Aviv’de düzenleyemiyor. Bu, onların operasyonlarının istihbarat ağları tarafından kontrol edildiğini; gerektiğinde güçlendirildiklerini, gerekmediğinde ise zayıflatıldıklarını göstermektedir.
İran ve İsrail arasındaki gerilimler son zamanlarda arttıkça İsrail, tıpkı Ortadoğu’da yaptığı gibi Güney Asya’da da Şiiler ve Sünniler arasında çatışma başlatmaya çalışıyor. Amaç, İsrail güvende kalırken Müslümanları iç çatışmalara sürüklemektir. Tüm Müslümanlar, Müslümanlar arasındaki mevcut anlaşmazlıkların (genellikle çeşitli etiketler altında) Müslüman toplumunu bölmeyi amaçlayan Siyonist tasarım projelerinin bir parçası olduğunu ve Müslümanların kendilerini bunlardan korumaları gerektiğini anlamalıdır.
