Halklarından doğan sorumlu devletler, iç siyasi istikrarı ve devlet egemenliğini korumayı en öncelikli hedefleri haline getirirler. Bu öncelik, yönetici sistemin meşruiyetine, ulusal duruşuna ve toprak, coğrafya ve kültürden aldığı meşruiyet temellerine dayanır.
Uzun süredir milli egemenliği ve gücü savunduğunu iddia eden, kendisini dünyaya terörün kurbanı olarak sunan Pakistan askeri rejimi ise bugün, ülkeyi kademeli olarak istikrarsızlık uçurumuna iten ve uluslararası arenadaki izolasyonunu artıran türden bir krizle karşı karşıyadır. Bunun sonucunda Pakistan’ın uluslararası güvenilirlik karnesi sürekli gerilemekte ve ne üzerindeki milyarlarca dolar borcu ödeyecek ekonomik ne de siyasi güce sahip olup, “ben kredi isterken başkaları benden geri ödeme talep ediyor” durumuna düşmüştür. Bu nedenle defalarca ABD, Suudi Arabistan ve BAE’ye yeni krediler veya önceki borçların vadesini uzatmak için başvurdu.
Herhangi bir sistem uluslararası güvenilirlik karnesini kaybettiğinde, varlığını sürdürebilmesi için tek umut, iç meşruiyeti, halkının desteği ve milli meşruiyetidir; böylece dış desteğe bağımlı olmadan devam edebilir. Ancak Pakistan rejimi, tekel ve otoriter bir askeri sistem olarak bu iç meşruiyetten yoksundur ve de çeşitli milletlerin ve azınlıkların desteğini kaybetmiştir. Bunun kanıtı olarak Beluçistan’daki silahlı isyan ve hoşnutsuzluk hali, Pakistan Taliban Hareketi ve diğer grupların faaliyetleri gösterilebilir.
Ayrıca Pakistan rejimi, bu gerçeği gizlemek ve zayıf noktalarını örtbas etmek için Pakistan içindeki kötülük ve yolsuzluk gruplarını, Afganistan’dan kaçan silahlı unsurları, DAEŞ örgütünü ve diğer grupları destekleyerek sözde istihbarat yöntemlerine yeniden başvurmuştur. Buna göre, bunun amacı, daha fazla Pakistan vatandaşının ölümüne, ekonomik projelerin aksamasına ve ülkenin daha fazla istikrarsızlık ve uluslararası izolasyona sürüklenmesine yol açsa bile Pakistan’ı dünyaya yeniden terörün kurbanı ve terörle mücadele eden bir ülke olarak gösteriyor. Generaller için önemli olanın, kendi ekonomik çıkarlarının devamı, yönetimlerinin sürekliliğinin garantisi ve terörle mücadele adı altında uluslararası destek ve yardım almak olduğunu gösteriyor.
Pakistan halkının birçok ferdi ve ülkedeki siyasi analistler, askeri rejimin geçmişte başarısızlığını kanıtlamış aynı politikaları sürdürdüğü ve bunun devleti daha fazla istikrarsızlığa ve izolasyona sürüklediği konusunda hemfikirdir. Ancak sesleri duyulmamakta, hatta bu tür eleştirileri yöneltenler ortadan kaybolmakta veya öldürülmekte ya da askeri rejimin etkisi altındaki mahkemeler tarafından ağır cezalara çarptırılmaktadır.
Pakistan rejimi, kötülük ve yolsuzluk gruplarının, yerel silahlı unsurların ve DAEŞ örgütünün paralı askerler ve vatan hainleri olduğunu, şanlı bir sicilleri olmadığını anlamalıdır. Eğer onları desteklemeye devam ederse sadece kendi halkını ve dünyayı aldatır, Pakistan’ın dağılmasına ve halkını daha fazla acıyla karşı karşıya bırakmasına yol açabilecek tarihi ve gerçekçi hakikatleri görmezden gelir.
Rejimin, başkalarını suçlamayı ve başarısızlıklarının sorumluluğunu onlara yüklemeyi bırakıp gerçeklerle yüzleşme, böylece uluslararası güvenilirliği yeniden tesis etme ve başta Afganistan olmak üzere komşu ülkelerle iyi komşuluk ilkeleri çerçevesinde, halkın ve ülkenin çıkarlarını koruyacak ilişkiler kurma zamanı gelmiştir. Bölgesel ve uluslararası koşulların değişti; Pakistan, tekel yönetimini, generallerin çıkarlarını ve projelerini korumak için Afganistan veya diğer komşu ülkelerin işlerine yasadışı müdahale politikalarını sürdüremeyecektir.
