Pakistan askeri rejimi, her geçen gün gizli ve terör yanlısı politikalarının farklı yönleri dünyanın gözü önüne serildikçe, yeni ve gelişmekte olan gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalıyor.
Hayatta kalma ve generallerinin gücü ile nüfuzunu koruma arayışında olan ülkenin otoriter askeri rejimi, askerlerini sürekli olarak küresel askeri ve istihbarat güçlerinin emrine amade etmiştir. Bu arada, uzun süredir acı çeken vatandaşlarından toplanan milli bütçe, üst düzey yetkilileri ve seçkin bir siyasi sınıfı zenginleştirmeye, ayrıcalıklarını ve ticari çıkarlarını genişletmeye veya muazzam kaynakları kendi topraklarındaki militan grupları ve vekalet savaşlarını finanse etmeye aktarılmıştır.
Bu vekil ve Harici gruplardan biri de geçmişte olduğu gibi, Amerika Birleşik Devletleri ve bazı Batılı ülkelerle yapılan istişareler sonucu şekillenen destek ve yatırımı almaya devam eden DAEŞ-H’dir. Amaç, grubu karanlık siyasetin jeopolitik pazarında istikrarsızlaştırıcı bir araç ve korkutucu bir silah olarak kullanmaktır. Ancak kamuoyu önünde bu tür bir dahiliyet reddedilmekte ve Pakistan dünyaya kendini terörün besleyicisi olmaktan ziyade, terörün kurbanı olarak tanıtmaktadır.
IEA’nın Afganistan’da yeniden iktidara gelmesinden bu yana, DAEŞ faaliyetleri ülke içinde sadece sıfıra yakın bir seviyeye indirilmekle kalmamış, aynı zamanda Pakistan medyasının bile bildirdiği gibi, üyelerinin çoğu Afganistan dışında, özellikle Pakistan topraklarında öldürülmüştür.
DAEŞ-H liderlerinin, özellikle sözcü Sultan Aziz Azzam’ın, Pakistan’da sıkı askeri kontrol altındaki güvenli bölgelerde tutuklanması, DAEŞ’in uzun süredir Pakistan ordusunun bir aracı olarak işlev gördüğünü ve onun etkisi altında faaliyetlerine devam ettiğini göstermektedir. Ancak, askeri talimatlara karşı gelen veya kendilerine verilen operasyonları gerçekleştiremeyen üyeler açığa çıkarılıyor veya tutuklanıyor gibi görünmektedir.
Aynı bağlamda, DAEŞ saflarında derin iç bölünmeler ortaya çıkmış ve birçok üye iç anlaşmazlıklarda öldürülmüştür. Raporlar, son bir gelişmede Orakzai’nin Turkani ve Narek bölgelerinde DAEŞ militanlarıyla çatışmalar yaşandığını ve Ebu Nasır olarak bilinen Hacı Abdurrahman ile Molla Faruki isimli iki kilit komutanın öldüğünü gösteriyor.
Tüm bu DAEŞ liderleri, DAEŞ ağları içinde kilit figürler olarak görülüyor ve Pencap ordusu ile DAEŞ projelerini Afgan topraklarında uygulamaya, sivilleri hedef almaya ve kamu altyapısına zarar vermeye çalışıyorlardı. Neyse ki IEA güvenlik güçlerinin teyakkuzu ve özverisi sayesinde çabaları boşa çıkarıldı ve eylemlerinin hesabını verdiler.
Bu, Pakistan’daki DAEŞ yuvalarının ve üyelerinin ilk kez etkisiz hale getirilişi değil; daha önce de insansız hava aracı saldırılarıyla çeşitli bölgelerde hedef alınmışlardı. Yakın tarihli bir örnek, El-Mirsad ve diğer güvenilir haber ajansları tarafından yayınlanan videolarla belgelenen Tirah’ın Tor Dera bölgesindeki bir DAEŞ hücresinin imha edilmesidir.
Pakistan askeri rejimi, Afgan topraklarına düzenlediği hava saldırıları ile ve sivilleri öldürerek IEA’nın politikalarını ve askeri gücünü başka bir yöne çevirebileceğini veya kendi etkisi altındaki DAEŞ Haricilerini dünyadan gizleyebileceğini düşünüyorsa bu büyük bir yanlış hesap olur.
IEA asıl düşmanlarını asla unutmaz; çünkü DAEŞ-H militanları sadece Afgan topraklarının ve halkının katilleri ve düşmanları değildir; onlar ABD, İsrail ve askeri rejimin kiralık katilleri tarafından beslenen, İslam hukukuna karşı çağdaş bir fitneyi temsil etmektedirler. IEA’nın kuruluş felsefesinin ta kendisi, gerçek İslam’ın, Şeriat temelli bir nizamın ve kutsal değerlerin savunulmasıdır.
NATO üyesi devletler, Amerika Birleşik Devletleri ve Kabil rejiminin kukla güçleri tarafından yürütülen yoğun ve yaygın operasyonlar sırasında bile IEA güçleri DAEŞ’e karşı mücadelelerini hiçbir zaman durdurmadı. Her cephede aynı anda bu fitneyle mücadele ederek önemli sonuçlar elde ettiler. Mevcut durumda, bu Harici fitnenin göz ardı edilmesi ihtimali yoktur; aksine IEA, geçmiş başarıların ve örneklerin açıkça gösterdiği gibi, bu kiralık katilleri hamilerinin kalelerinde ve güvenli bölgelerinde etkisiz hale getirmeye kararlıdır.
Pakistan ve DAEŞ’in diğer destekçileri, Afganistan’ın artık yabancı ideolojik veya askeri projelerin uygulanması için bir vekalet savaş alanı olmadığını anlamalıdır.
Bugün ülke, yaygın bir güvenliğe sahiptir ve Afgan güçleri her türlü tehdide kararlılıkla karşılık vermektedir.
Bunun en açık örneği, tüm Pencap kurumlarında korkuya yol açan Pakistan askeri rejimine karşı düzenlenen misilleme amaçlı kara operasyonları ve hava saldırılarıdır.
Aynı zamanda, Afganların Pakistanlı Müslüman nüfusa duydukları saygıyı asla unutmadıkları ve sıradan Pakistanlıların, özellikle Hayber Pahtunhva ve Belucistan’da yaşayanların da zulmün kurbanları olduklarını kabul ettikleri unutulmamalıdır.
Tıpkı Pakistan askeri rejiminin Afgan topraklarındaki sivilleri ayrım gözetmeyen bombalamalarla öldürmesi gibi, kendi sınırları içinde de kendi halkını ölüme, yıkıma ve yerinden edilmeye maruz bırakmıştır. Ancak, yadsınamaz bir gerçek var: zalim ve baskıcı rejimler asla kalıcı değildir. Zulüm sarayı kaçınılmaz olarak çöker ve o gün askeri rejim için yaklaşmaktadır. Gerçekten de, çok yakındır.
