Kurban Bayramı’nın tüm Afganistan’da barış ve güvenlik içinde geçmesi, ülkenin hiçbir yerinde önemli bir olay yaşanmaması, sadece operasyonel bir başarı değildir. Bu, daha derin bir şeyin ürünüdür: Nizamın meşruiyeti, savunma güçlerinin profesyonelliği, yıkıcı grupların ideolojik ve fiziksel olarak mağlup edilmesi ve halkın işbirliği ile karşılıklı olarak güçlendirici bir ilişkinin ürünüdür. Bu dikkat çekici güvenlik durumunu siyasi ve analitik bir bakış açısıyla değerlendirdiğimizde bu istikrarın uyum içinde çalışan birbirine bağlı birkaç faktörün sonucu olduğu açıkça görülür.
Bu başarının temelinde, tek, birleşik ve meşru bir otorite merkezinin varlığı yatmaktadır. Siyaset biliminde, devlet istikrarının ilk koşulu, paralel güç yapılarının ortadan kaldırılması ve yasanın tüm topraklarda tek tip uygulanmasıdır. Mevcut nizamın dini ve ideolojik karakteri, komuta zincirinde herhangi bir belirsizlik olmamasını sağlamıştır. Bu açıklık, doğrudan güvenlik güçlerinin, istihbarat teşkilatlarının ve içişleri kurumlarının operasyonel hatlarına akmaktadır.
Güvenlik güçlerinin saflarında inanç, çalışmalarına ilahi bir yükümlülük ve dini bir sorumluluk ağırlığı kazandırmıştır. Bu nedenle, Bayram gibi hassas dönemlerde, tespit ve önleme kapasiteleri yükselmiştir. Toplumu bir maaş veya menfaat için değil inançlarından dolayı savunuyorlar. Nizamın bu otoritesi ve güçlerin ideolojik bu uyanıklığı, aşırı grupların, özellikle de DAEŞ Haricilerinin planlarının şekillenemeden etkisiz hale getirilmesinin temel nedeni olmuştur.
Yıkıcı grupların stratejisi her zaman terör yaymak ve hükümeti koruma konusunda aciz göstermek için sivil toplantıları ve dini törenleri hedef almaya dayanmıştır. Ancak devletin istihbarat aygıtı halk arasında derin köklere sahip olduğunda ve saldırgan bir duruşla faaliyet gösterdiğinde, bu grupların finansman ağları ve operasyonel hücreleri harekete geçmeden dağıtılmaktadır.
DAEŞ Haricilerinin Bayram boyunca tamamen sessiz ve güçsüz kalması önemli bir şeyi kanıtladı: Sadece Afganistan’daki fiziksel sığınaklarını kaybetmekle kalmadılar, aynı zamanda devletin amansız istihbarat baskısı tarafından kovularak plan yapma operasyonel kapasitelerini de tamamen kaybettiler. Ve burada zincirin en kritik halkası ortaya çıkıyor ki bu, yukarıdaki üç faktörün doğrudan sonucu olan ve aynı zamanda onları besleyen yakıt olan halkın desteği ve memnuniyetidir. Meşru bir sistem istikrar sağladığında ve güçleri aşırı grupların planlarını bozduğunda topluma bir güven ve psikolojik sakinlik atmosferi yerleşir.
Bayram boyunca insanların korkusuzca hareket etmesi, sokakları ve kamusal alanları dolduran olağanüstü kalabalıklar, bu güvenin görünür ifadesiydi. Ancak bu kamu memnuniyeti tek yönlü değildir. İnsanlar güvenliğin tadını bir kez aldıklarında nizamın hayatta kalmasının ve istikrarının birincil garantörleri haline gelirler. İsteyerek güvenlik güçlerinin gözü ve kulağı olurlar ve topluluklarındaki herhangi bir sızma girişimini kendi başlarına istihbarat teşkilatlarının dikkatine sunarlar. Afganistan’da DAEŞ Haricilerinin herhangi bir halk tabanının olmaması, gerçekte, bu kamu güveninin bir sonucudur.
Nihayetinde, Afganistan’da bayramın bu mukaddes günlerinde elde edilen güvenlik, belirli ve birbirine kenetlenmiş bir formülü takip etmektedir. Meşru İslami sistemin siyasi iradesi, güvenlik güçlerinin ideolojik kapasitesini inşa eder. Bu kapasite, aşırı grupların planlarını bozuyor ve onları kökünden söküyor. Bu tehditlerin ortadan kaldırılması, kamu huzuru ve memnuniyeti üretiyor. Ve bu kamu huzuru ve işbirliği de, nizamın devamlılığının ve istikrarının garantörü haline geliyor. Bu karşılıklı ve ayrılmaz bir bağlantıdır ve şu anda Afganistan’ın güvenlik modelini bölgede gerçekten eşsiz kılan şey de budur.
