İslami Değerlerin Güçlendirilmesi ve Kamu Haklarının İhyası
Güvenliğin sağlamlaştırılması ve kendi kendine dayanan bir ekonominin inşası yolunda önemli adımlar atılmasının ardından, hukukun üstünlüğünün yerleştirilmesi ve İslam şeriatı temelinde adaletin tesis edilmesi, İslam Emirliği’nin özel önem verdiği alanlardandır. Bu düzenin bakış açısından adalet, belirli bir davayı inceleyip mahkeme önünde hüküm vermekle sınırlı olmayıp, İslami düzenin temel dayanaklarından biri, halkın haklarını korumanın, zulmü önlemenin ve toplumsal düzeni sağlamlaştırmanın bir vasıtası sayılmaktadır. Buradan hareketle, şer’i mahkemelerin güçlendirilmesi, yolsuzlukla ve arazi gasbıyla mücadele, halkın davalarının görülmesi ve anlaşmazlıkların sulh ve uzlaşma yoluyla çözülmesi, bu aşamada atılan en önemli önlemler arasındadır.
Bu dönüşümün önemini anlamak için, önceki düzen dönemindeki adalet ve yargı sisteminin gerçekliğine de işaret etmek gerekiyor. O dönemde adalet ve yargı sistemi yolsuzluktan, siyasi müdahalelerden, davaların incelenmesindeki gecikmelerden ve de güçlü ve nüfuz sahibi kimselerin etkisinden mustaripti. Bazı bölgelerde devlet ve vakıf arazilerinin gasbı ciddi bir sorun haline gelmiş, bir dizi nüfuz sahibi ve yerel lider kamu mallarına el uzatmıştı. Bu durum, halkın devlet kurumlarına olan güveninin sarsılmasına yol açmış, hatta bazı durumlarda onları anlaşmazlıklarını çözmek için gayri resmi kurumlara, hatta şiddet yöntemlerine başvurmaya itmişti.
Fetih ve düzenin istikrar bulmasının ardından İslam Emirliği, şeriat temeline dayanan bir adalet yapısı kurmak suretiyle bu durumu değiştirmeye çalışmıştır. Bu süreç çerçevesinde merkezde ve vilayetlerde mahkemelerin faaliyete geçirilmesi, hukuki ve cezai davaların görülmesi, aile, miras, boşanma ve velayetle ilgili davalara özen gösterilmesi ve anlaşmazlıkların sulh ve uzlaşma yoluyla çözülmesinin vurgulanması yer almaktadır. İslam kültüründe kalpleri ıslah etmenin ve düşmanlıkları ve anlaşmazlıkları sona erdirmenin özel bir yeri vardır; dolayısıyla bu yolun genişletilmesi, toplumsal huzurun sağlamlaştırılmasında ve insanlar arasındaki husumetlerin azaltılmasında etkin bir rol oynayabilir.
Kamu haklarının ihyasının en öne çıkan örneklerinden biri, devlet ve vakıf arazilerinin gasbıyla mücadeledir. Arazi gasbını önleme ve gasbedilmiş arazileri geri alma komisyonu, çeşitli vilayetlerde bu arazilerin tespiti, mülkiyetinin ispatı ve geri alınması sürecini sürdürmektedir. Yıllar boyunca fertlerin ve nüfuz sahiplerinin kontrolü altında kalan arazilerin geri kazanılması, kamu mallarının korunmasıyla birlikte, kamu hakları açısından halka ve beytülmale ait mal-mülkün asıl yerine iadesi anlamına gelmektedir. Bu yol aynı zamanda açık bir mesaj taşımaktadır: Kamu mülkiyeti, belirli fertlerin veya grupların kişisel çıkarlarını gerçekleştirmenin bir aracı haline gelmemelidir.
Bu önlemlerin yanı sıra Adalet Bakanlığı ve ilgili diğer kurumlar, halka hukuki hizmetler ve genel bilinçlendirme programları sunmuş durumda. İhtiyaç sahiplerine hukuki hizmetlerin sunulması, onların şer’i ve hukuki hakları ve vazifeleri hususunda bilinçlendirilmesi -ki bu husus ülke liderinin hükümlerinde, talimatlarında ve sözlerinde defalarca halka bildirilmiştir- halkın adalete erişimini kolaylaştırmaya katkı sağlayabilir. Bu faaliyetlere ilişkin ayrıntılı rakamlar ise bakanlıkların, mahkemelerin ve sorumlu mercilerin resmi raporlarında yer almakta olup ilgili yetkililer bu verileri çeşitli vesilelerle halkla paylaştı.
Bu önemli ve yapıcı önlemlere rağmen, bazı muhalif medya kuruluşları, bozguncu kişiler ve düşman çevreler, İslam Emirliği’ndeki adalet ve yargı düzenini tamamen adaletten ve hukukun üstünlüğünden yoksun gibi göstermeye çalışıyor. İddiaları arasında Afganistan’da etkin bir yargı düzeninin bulunmadığı yer almakta; oysa mahkemelerin günlük faaliyeti, halkın davalarının görülmesi, şer’i hükümlerin ve belgelerin düzenlenmesi ve arazi gasbı davalarının takibi bu iddiayla uyuşmamaktadır.
Diğer iddialardan biri de yargı aygıtının tamamen siyasi mülahazalara tabi olduğudur. Bu iddia ancak cumhuriyet dönemindeki yargı düzeninin fiili gerçekliğine de bakılarak adil biçimde değerlendirilebilir; o dönem ki kendisi de yolsuzluk, siyasi baskılar ve de güçlü ve nüfuz sahiplerinin etkisine dair yaygın suçlamalarla karşı karşıyaydı. İslam Emirliği, şeriat temelinde, davaların çözümünde şer’i hükümleri ve resmi mevzuatı temel ölçüt kılmaya ve de yabancıların ve nüfuz sahiplerinin müdahale imkanlarını sınırlamaya çalıştığını söylüyor.
Diğer iddialardan biri de kadınların ve toplumun çeşitli kesimlerinin haklarının göz ardı edildiğidir. İslam Emirliği’nin resmi tutumu, vatandaşların haklarının İslam şeriatı çerçevesinde korunmuş olduğu ve mahkemelerin aile ve diğer şer’i haklara ilişkin davaları İslam hükümlerine göre görme yükümlülüğünde olduğudur. Dolayısıyla yargı düzeninin işleyişi hakkında hüküm vermek, mahkemelerin fiili faaliyetine, belgelere ve güvenilir raporlara dayanmalıdır; garaz taşıyan kimselerin siyasi söylentilerine veya yalnızca muhalif medyanın yaydığı propagandaya değil.
Elbette adalet ve yargı düzeni, herhangi bir başka yapı gibi, daha fazla şeffaflık sağlamak, davaların görülmesini hızlandırmak ve halkın adalete erişimini kolaylaştırmak için daha fazla çabaya ihtiyaç duyuyor. Ancak zorlukların varlığı, yürütülen bütün faaliyetlerin görmezden gelinmesine sebep olmamalıdır. Temel önem, kamu haklarının nüfuz sahiplerinin pençesinden geri kazanılmasında, kamu mallarının korunmasında, yolsuzluğun azaltılmasında ve halkın adalete aracısız, rüşvetsiz ve korkusuz biçimde erişebilmesinin sağlanmasında yatmaktadır.
Bu bakış açısından, İslami değerlerin güçlendirilmesi ve kamu haklarının ihyası, İslam Emirliği düzeninin yalnızca idari bir programı değil, aynı zamanda toplumsal istikrarın, kamu güveninin güçlendirilmesinin ve Afganistan’ın geleceğinin inşasının temel dayanaklarından biri sayılmaktadır. İslam Emirliği bu meseleyi pratik öncelikleri arasına yerleştirmiş durumda.
