“Yüce Allâh bize zaferi vaat etti, Amerika ise yenilgiyi vaat etti. Hangi vaadin gerçekleşeceğine tanık olalım.”
-Molla Ömer-
Genç Muhammed Ömer henüz roketatarını omuzlarından indirmişti; Sovyetler Birliği’ne karşı kazandığı zaferlerin yaraları hâlâ üzerinde açıkça görülüyordu. Bu yetim gencin duygu ve feraseti onu bir kez daha dağınık kitaplarına doğru çekti. Kızıl tehditin kara bulutları bir kez daha topraklarının üzerine gölge düşürdüğünde, daha birkaç sayfayı zar zor tamamlamıştı.
Muzaffer savaşın hak sahipleri, yani komünist ideolojilere karşı savaşmış ve cihad ve fedakarlık anılarıyla ünlü olanlar, hızla kendi arzularının ve kibirlerinin kurbanı oldular ve birbirlerine karşı döndüler. Temel amaç olan kapsamlı bir İslami sistemin kurulması, sadece retoriğe indirgenirken, bir buçuk milyon şehidin kanı ihanet terazisinde tartılıp satıldı. Baskı, vahşet, yağma, talan ve hak ihlalleri yaygınlaştı ve tüm ulusun güvenliği tehlikeye atıldı. Hiçbir can, onur ve mal güvende kalmadı.
Bu kargaşa, Molla Muhammed Ömer Mucahid’in vicdanında derin bir yankı uyandırdı. Ulusu için bir kurtuluş yolu öngördü; ilahi rehberlik ve İslami adalete dayalı bir yol. Böylece samimi adamlardan oluşan küçük bir gruptan, Allâh’ın iradesiyle, müthiş bir güce dönüşecek bir hareketin temellerini attı: Afganistan İslam Emirliği… Bu sayede vatan savaş ağalarından ve kaostan kurtarıldı ve onlarca yıl sonra ülkede ilk kez güvenlik ve adalet hüküm sürdü.
Başta Amerika tarafından yönetilenler olmak üzere Batı dünyası ve küresel kâfir devletler, çıkarlarına meydan okuyabilecek, gerçek İslam’ı temsil edebilecek, demokrasi ve laikliğin sahte yüzünü ifşa edecek ve İslam dünyasının geri kalanına ilham kaynağı olabilecek bir İslami sistemin kurulmasını engelleme konusunda kararlıydılar. Böyle bir sistemin birleşik bir liderlik ve Fas’tan Endonezya ve Hindistan’a uzanan bir halifeliğe yol açacağından korkuyorlardı.
Dönemin firavunu Bush, 11 Eylül bahanesiyle Afganistan’ı işgal etmeye çalıştı ve bu çatışmaya dokuzuncu Haçlı Seferi adını verdi.
Molla Ömer, önceden Sovyet işgaline karşı direnişe yardım etmek için uzak diyarlardan gelen kardeşleriyle birlikte mücadeleye atılarak, kendisine Arap Yarımadası’nda sunulan lüks bir yaşam seçeneğinden vazgeçti ve eşlerini, ebeveynlerini ve çocuklarını terk ederek cihadın zorluklarına kucak açtı. Kardeşlerinin kendisine yaptığı iyilikleri unutmadı. O, çağın putlarını parçalayan bir misafire (Şeyh Usame’ye), kendi yönetimi pahasına bile olsa koruma ve kardeşlik eli uzattı.
Amerikan liderliğindeki Haçlı koalisyonu tarafından toprağımızın işgal edilmesinin ardından, üzerimize karanlık bir işgal örtüsü çöktü. Onurlu Afgan halkını hedef alan yeni bir baskı ve vahşet dönemi başladı. Aç kurtlara benzeyen acımasız saldırganlar, Afgan halkına saldırdı. Camilere, alimlere ve okullara karşı duydukları derin düşmanlık her saldırıda daha da arttı. Gece baskınları ve uçakların sağır edici sesleri, Afgan erkeklerinin, kadınlarının, yaşlılarının ve çocuklarının umutlarını ve hayallerini kabuslara dönüştürdü. Köylerde her sabah keder ve umutsuzluk hüküm sürüyordu.
İşgalin ortasında Ömer’in kuvvetleri yeniden toparlanmaya ve koordineli direniş eylemleri yürütmeye başladı. İlahi aşkla tutkulu gençler, İstişhadi Mücahidlerin saflarına katıldı. Ülke işgalciler için alev alev yanan çılgın bir ateşe dönüştü. Patlayıcı cihazların gürültülü infilakı, sadece birkaç dakika içinde modern teknolojinin ilerlemelerini geçersiz kıldı. İstişhad operasyonlarının ve patlayıcıların büyük sesleri, çelik ve beton tahkimatlarının arkasına yerleşmiş Haçlı güçlerinin dinginliğini bozdu. Düşmana karşılık veren güçlerimizden gelen neredeyse her kurşun, bir işgalcinin canını aldı.
Şehir içi çatışmalarla, düşmanın içine sızan kardeşlerimiz istilacıların hayallerini kabuslara dönüştürdü.
Bu olaylar sırasında Molla Ömer Rabbine kavuşmak üzere aramızdan ayrıldı. Ancak geride tek bir çatı altında toplanmış bir liderlik ve hem inançta hem de stratejide kararlı, savaşta kararlı bir ordu bıraktı.
Yirmi yıl boyunca, hak ile batıl arasında şiddetli bir mücadele yaşandı. NATO ile ittifak halinde olan Amerika, Afganistan’ı bir savaş alanına çevirdi. Ancak Molla Ömer (Allâh ona rahmet etsin) rehberliğinde yetiştirilen Talib ve Mücahidler, kibirli dünyayı on sekiz ay süren müzakerelere girmeye zorladı. Bu, Amerikan tarihinde tek bir ülkeyle uzun süreli müzakereler yaptığı ilk ve tek örnekti.
Yüce Allâh, bir dizi fetih başlatarak yardımını gönderdi. Geniş bölgeler ve topraklar Mücahidlerin hakimiyeti altına girdi. Çatışma kent merkezlerine doğru ilerledi ve daha önce normal standartlara göre ulaşılamaz olarak görülen büyük bir başarı gerçekleşti ve eyaletler birbiri ardına hızla ele geçirilmeye başlandı. Nihayet Rabbimizin bahşettiği açık ve kesin zafer gerçekleşti ve vatanımız kurtarıldı. İslam orduları Kabil’e girerken, zalim güçler efendilerinin sığınağına kaçtı ve Molla Ömer’in (Allâh ona rahmet etsin) bahsettiği Allâh’ın vaadi de böylece gerçekleşmiş oldu.
Molla Ömer (Allâh ona rahmet etsin) sadece bir askeri lider değildi. O ümmet için bir rahmetti. Zorlukların içinde doğdu, sıkıntıların ortasında büyüdü ve büyük bir imtihan zamanında bu dünyadan alındı. Kararlı bir direnişle Peygamber sünnetini ihya etti. Allâh, onun elleriyle küresel bir süper gücü alçalttı ve İslam dünyasında uzun zamandır unutulmuş olan bağımsızlık, şeriat ve İslami yönetim kavramlarını yeniden canlandırdı.
Molla Ömer’in hayatının tamamı bir onur öyküsüydü, onun cihadı ise zamansız bir cesaret örneğiydi. Mücadelesi, azmi, özverisi, göçleri, liderliği ve hatta vefatı bile onurunun birer kanıtıydı. Bir eğitim kampında Arap bir eğitmen Mücahidlerine; “Molla Muhammed Ömer Mücahid’in inancına ve kanaatine benzer bir inanç ve kanaati benimseyin” diye nasihat etmişti.
Amerika’nın Afganistan’ı işgalinin oluşturduğu kargaşada ülke çöküşün eşiğinde sallanırken Mücahidler geri çekiliyor, Kandahar ve diğer stratejik konumları teslim etmek zorunda kalıyorlardı. Afganistan’daki her şehir ve köy aralıksız bombardımanla karşı karşıyaydı. Çok sayıda Mücahid kendi kanında serilip kalıyordu. B-52 bombardıman uçaklarının sağır edici kükremesi gökyüzünde yankılanıyordu. Yine de o en karanlık vaktin ortasında, Molla Ömer (Allâh ona rahmet etsin) savaşçılarına ilahi yardım ve nihai zafer konusunda güvence verirdi.
Gerçekten de o, 21. yüzyılın en önemli şahsiyetlerinden biriydi ve bu ümmetin alnındaki parlak ve onurlu bir yıldızdı.
