Pakistan askeri rejimi, dünyayı istikrarsızlaştırmak için uzun süredir ikiyüzlü bir politika izleyen hükümetlerden biridir. Bir yandan vekil grupları aracılığıyla kasıtlı olarak saldırılar planlıyor, mezhepleri ve azınlıkları sürekli tehdit ve gözetim altında tutuyor; diğer yandan ise dünyaya kendini terör mağduru olarak göstermek için herhangi bir dahliyeti reddediyor. Bunun çarpıcı bir örneği, (17 Şubat’a denk gelen) on sekiz Şaban’da İslamabad’daki bir Şii camisine Daeşçi Hariciler tarafından düzenlenen ve iki yüzden fazla zayiata yol açan vahşi saldırıdır.
Saldırı, Pakistan askeri rejiminin desteğiyle gerçekleştirilmiştir, çünkü Daeşçi Hariciler, Pakistan ordusunun işbirliği olmadan bu kadar büyük çaplı saldırıları gerçekleştirme kapasitesine veya kaynaklarına sahip olmazdı. Bu nedenle, rejim ordusu ve yetkilileri bu tür vahşi saldırılarda kendilerini hedef almıyor, bunun yerine dini topluluklara ve tarafsız sivillere odaklanıyor.
Bu şeytani ve ikiyüzlü politika, Pakistan’ı tehlikeli yıkım dalgalarının merkezine dönüştürmüş durumda. Bir yanda Pakistan’ın büyük şehirlerindeki yaygın sessizlik, diğer yanda askeri generaller arasındaki derin bölünmeler, bu ikiyüzlü ve siyasi olarak istikrarsızlaştırıcı stratejinin sonuçlarını açıkça yansıtıyor.
Ayrıca Karaçi, Lahor ve İslamabad gibi büyük şehirlerde, siyasi kısıtlamalar nedeniyle hükümete karşı her gün büyük protestolar ortaya çıkmaya devam ediyor. Bu hareketlerin arkasında, devam eden bu kargaşanın kalıcı olmasını sağlamaya çalışan, böylece askeri generaller içindeki bu belirli fraksiyonun siyasi ve ekonomik çıkarlarını koruyup sürdüren belirli bir çevre aktif durumda.
Sadece sözü edilen krizler değil, aynı zamanda uzun süredir devam eden Beluç sorunu, askeri saldırganlığa karşı Afgan güçlerinin benzeri görülmemiş misilleme operasyonları, son Afgan insansız hava aracı saldırıları, TTP’nin hızlı faaliyetleri ve saldırıları ile Pakistan’ın kötüleşen ekonomik durumu da Pakistan’ın çöküş ihtimallerini her zamankinden daha fazla artıran faktörlerdir.
Bu kritik ve tes eden zamanlarda, Pakistanlı Müslüman nüfusa, onun nüfuzlu liderlerine ve özellikle din alimlerine içtenlikle sesleniyoruz: Askeri rejimin ülkenizi kurtuluşa değil, yıkıma sürüklediğini fark edin. Bu askeri generallerin 250 milyondan fazla insanın kaderini kendi ellerine almasına izin vermeyin.
Bu sorumluluk büyük ölçüde, hesap verebilir konumları gereği, bölgelerinde askeri rejime karşı ayaklanmak, Harici Daeş unsurlarının beslenmesini, savaşın kolaylaştırılmasını ve ikiyüzlü bir siyasi gündemin takip edilmesini engellemekle yükümlü olan alimlere düşmektedir.
İslam Ümmeti, Pakistanlı Müslüman nüfusun, saygıdeğer alimlerin ve nüfuzlu liderlerin kişisel veya grup kazançları yerine Ümmet’in ve tüm Müslümanların daha büyük çıkarlarını önceliklendireceğine dair büyük umut beslemektedir. Müslümanların öldürülmesine, nefrete ve istikrarsızlığa karşı sesinizi yükselteceğiniz ve bölgede birleşik bir İslami sistemin istikrarını ve varlığını sağlamada yapıcı bir rol oynayacağınız umulmaktadır.
