Birkaç gün önce ABD Başkanı Donald Trump, Kongrede yaptığı bir konuşmada, Pakistan’ın Kabil Havaalanı saldırısının planlayıcısı olduğunu iddia ettiği Muhammed Cafer Şerifullah’ı yakaladığını ve ABD’ye teslim ettiğini duyurdu. Bu duyuru, sosyal medyada ve çeşitli forumlarda Pakistan’ın terörle mücadeledeki rolüyle ilgili küresel tartışmaları yeniden alevlendirdi. Ancak temel soru; bu tutuklamanın IŞİD’le mücadelede gerçekten önemli bir zafer mi, yoksa Pakistan’ın diplomatik avantajlar elde etmek için yaptığı yalnızca siyasi bir manevra mı olduğu…
Pakistan ABD yönetimini ilk kez yanıltmıyor. Daha önce de terörle mücadele çabalarını abartarak sürekli olarak Amerikan yetkililerini aldattı. 11 Eylül saldırılarının ardından Pakistan, milyarlarca dolarlık yardım karşılığında yüzlerce Mücahidi ABD’ye teslim etmişti. Ancak bu gruplarla gerçek bir bağları olmamasına rağmen, onlarca kişiyi Mücahid oldukları yalanıyla da ABD’ye satmıştı. Eski Pakistan Devlet Başkanı General Pervez Müşerref, kendi kitabında Pakistan’ın bu esirler için tutuklu başına 5.000 dolar aldığını itiraf etmişti.
Pakistan, bir kez daha sözde bir ‘teröristi’ ABD’ye teslim etti ve tutuklamayı büyük bir diplomatik ve politik zafer olarak sundu. Ancak gerçekte bu, çok daha büyük bir politik oyunun sadece küçük bir parçası.
IŞİD’in Horasan kolunun Pakistan’daki Faaliyetleri:
Asıl mesele Muhammed Şerifullah’ın tutuklanıp tutuklanmadığı değil, IŞİD’in Horasan kolunun Pakistan içinde göreceli bir özgürlükle nasıl faaliyet gösterdiğidir. Pakistan’ın bu örgütü Afganistan’da bir vekil grup olarak kullandığı yadsınamaz bir gerçektir ve grubun faaliyetlerini kolaylaştırmadaki rolüne işaret eden önemli kanıtlar vardır.
Afganistan İslam Emirliği iktidarı yeniden kazandığında, IŞİD’e karşı kapsamlı operasyonlar başlatmış ve grubun birçok üst düzey liderini ortadan kaldırmıştı. Ardından kalan IŞİD militanları Afganistan’dan kaçmış ve Pakistan’da güvenli üsler kurup, operasyonlarını bu güvenli ortamdan planlamaya ve organize etmeye devam etmişlerdi.
Afganistan ve bölgedeki son saldırılar (Kandahar’daki banka saldırısı, Bağlan’daki cami saldırısı, Kunduz’daki banka saldırısı, Şehid Halil Hacı’nın suikastı ve Kirman saldırısı dahil) Belucistan’dan düzenlenmişti. Saldırganlar, bu operasyonları gerçekleştirmeden önce Belucistan’da bulunan üslerde eğitim almışlardı.
Keşmir ve diğer bölge ülkelerdeki vekil gruplarla uzun süredir işbirliği yapan Pakistan istihbaratı, artık IŞİD’in Horasan kolunu Afganistan’daki stratejik çıkarlarını ilerletmek için bir araç olarak görüyor.
Bu aşırılıkçı grubun faaliyetleri yalnızca Afganistan’daki istikrarsızlığa katkıda bulunmakla kalmıyor, aynı zamanda Pakistan’ın Afganistan İslam Emirliği üzerinde baskı kurması için de bir araç görevi görüyor.
IŞİD’i Yenme Yolu:
Amerika Birleşik Devletleri IŞİD’i yenmeye gerçekten kararlıysa, IŞİD’in Horasan kolunu ortadan kaldırmanın, geniş bir ağ içindeki düşük seviyeli üyeleri yakalamaktan ziyade, güvenli üslerini, finansal ve gerçek destekçilerini hedef almayı gerektirdiğini kabul etmelidir.
Pakistan’ın Stratejik Oyunu:
Şu anda ciddi iç siyasi ve ekonomik krizlerle boğuşan Pakistan, ABD’nin desteğini yeniden kazanmak için fırsatlar arıyor. Geçmişte Amerika’ın gözünde güvenilirliğini artırmak için birçok masumu kişiyi ABD’ye teslim etmişti. Ancak terörizmin yapısal temellerini ortadan kaldırmak yerine, Pakistan IŞİD gibi grupları stratejik hedeflerine ulaşmak için araç olarak kullanmaya devam ediyor.
Pakistan uzun zamandır uyguladığı taktiklerden vazgeçmedi. Muhammed Şerifullah’ın tutuklanması, bu stratejinin yalnızca bir devamı niteliğindedir; önce bu kişilere güvenli üsler sağlamak ve zamanlama kendi diplomatik çıkarlarıyla uyuştuğunda da onları sözde büyük bir başarı olarak ABD’ye teslim etmek…
IŞİD gibi gruplara karşı gerçek ve etkili bir savaş ancak onların gerçek ve finansal destekçilerini ve güvenli üslerini hedef alarak başarılı olabilir. Amerika bu gerçekleri görmezden gelmeye devam ederse, bu savaş asla gerçekten bitmeyecek ve Pakistan geleneksel stratejik oyununu oynamaya devam edecektir.
