Pakistan, bölgenin büyük devletlerinden biri olduğu için uzun yıllar boyunca uyum ve kaynaşma içinde yaşayan birçok ulusa ev sahipliği yapmıştır. Bu uluslar arasındaki yakınlık ve kardeşlik ruhu, onların doğal ve kaçınılmaz bir ihtiyacıydı ve halen de öyledir. Ancak bu topraklara hükmeden otoriter askeri rejim, uluslar arasında anlaşmazlık çıkarmak ve ayrılıkları derinleştirmek gibi farklı bir yol izlemiş, fitneleri kendi kazançları için sömürmeye çalışmıştır; nitekim “Bulanık suda balık avlanmaz” denir.
Bu makalede, önce bu tezin dayandığı bazı kanıtları ve pratik örnekleri ele alacak, ardından Pakistan rejiminin kısa ve uzun vadede elde etmeyi beklediği sonuçlara değineceğiz. Uzmanlara göre, Pakistan rejiminin yeni planı, eski milis mensuplarını ve de kötülük ve yolsuzluk unsurlarını Beluçlar ve Peştunlar aleyhine kullanmaya dayanmaktadır; yani Pakistan, bilinçli olarak bu iki büyük ulus arasında bir ayrılık oluşturmaya çalışmaktadır.
Pakistan rejimi kendisini seçilmiş veya halkın rızasına sahip bir sistem olarak görse de gerçek şu ki Pakistan’ı yöneten tüm sistemler sadece sivil birer görüntüden ibarettir; asıl güç ise askeri kurumun elindedir. Bu otoriter yaklaşım, ülkedeki ulusal dengeye ciddi zararlar vermiş, hatta rejimin Batı’ya ve Amerika Birleşik Devletleri’ne ılımlı bir Batı modeli olarak sunmaya özen gösterdiği demokrasiyi dahi sorgulanır hale getirmiştir.
Bu ülke, ulusal liderlerin suikasta uğradığı uzun ve karanlık bir tarihe sahiptir. Kimliği belirsiz silahlı kişiler tarafından önemli şahsiyetler öldürülmüş veya zorla kaybedilmiştir; oysa bunların arkasında askeri rejimin programları yatmaktadır. Buna karşılık, ulusal liderler, temsilciler ve kamu isimleri olarak sunulan kişiler, aslında askeri rejime bağlı ve kendi uluslarına düşman olan kimseler olarak, nüfuz ve halk temsili makamlarına getirilmiştir.
Pakistan rejimi, çeşitli bahaneler ve taktikler aracılığıyla uluslar ve onların ileri gelenleri arasındaki anlaşmazlıkları kışkırtmaya çalışmıştır. Yeni bir projede, Beluçistan’ın bağımsızlığını talep edenlere karşı koymak üzere, eski milislerden kaçaklar, kötülük ve yolsuzluk unsurlarından silahlı gruplar oluşturmuş durumda. Bu gruplar, Beluç ve Peştun uluslarını gizli bir silahlı çatışmaya itmek amacıyla kabile bölgelerinde eğitilmektedir.
Bu mesele son derece hassastır, çünkü Peştunlar ve Beluçlar evvelden beri kardeşlik bağlarıyla birbirine bağlıdır ve birliklerini somutlaştıran özel günleri olmuştur. Ulusal dayanışmaları öyle bir noktaya ulaşmıştır ki bu durum ardışık Pakistan rejimleri için bir meydan okuma oluşturmuştur. Ancak Pakistan rejimi bugün, bu iki ulus arasında bilinçli olarak çatışma çıkarmaya çalışmakta, bu hedefe ulaşmak için kiralık savaşçıları bir araç olarak kullanmaktadır. Bunlar, ne vatanı ne de davası olan, sadece amaçsız savaşlar için hazırlanmış kişilerdir. Daha önce Afganistan’da Amerikan işgalinin araçları olarak savaşıp kendi halklarını öldürenler, şimdi Pakistan askeri rejiminin himayesi ve gözetimi altında, haklarını ve güvenliklerini savunmak için Pakistan rejimine karşı mücadele eden uluslara ve silahlı gruplara karşı savaşmaktadır. Pakistan rejimi, onlarla olan çatışmayı sonuçlandıramayınca, çatışmaya ulusal bir boyut kazandırmaya çalışmıştır.
Pakistan rejimi bu iğrenç eylemle neyi başarmaya çalışmaktadır?
İlk olarak, Pakistan’ın şu anda kapsamlı bir güvenlik kaosuyla karşı karşıya olduğu ve hükümetin meşruiyetinin giderek aşındığı kabul edilmelidir. Rejim, Beluç militanları, Pakistan Taliban Hareketi ve daha önce kendi eğittiği diğer gruplar tarafından tehdit edilmektedir. Bu zayıflık ve başarısızlık kamuoyundan gizli değildir. Bu nedenle rejim, bir yandan kendi milisleri ve güçleri arasındaki kayıpları azaltmak, diğer yandan da Beluçistan ve Peştunistan davalarını veya Pakistan Taliban Hareketi’nin faaliyetlerini gölgede bırakacak ve çatışmaya ulusal bir boyut kazandıracak şekilde ulusal bir çatışmayı kışkırtmak için bu eyleme başvurmuştur.
Beluç ve Peştun ileri gelenleri ile bilinçli liderleri, Pakistan rejiminin izlediği bu plana karşı uyanık olmalı ve de kötülük ve yolsuzluk unsurlarının ve eski milis mensuplarının, Pakistan rejiminin askeri operasyonları ve bombalamalarında kadınlarını, çocuklarını ve ailelerini kaybeden bağımsızlık talibi Beluçlara karşı Peştunlar adına karşı koymasına izin vermemelidir. Bu çatışmanın patlak vermesini engellemek, Pakistan rejiminin zayıf politikasının, askeri kurumun ve Pencap partilerinin uygulamalarının ve hedeflerinin ortaya çıkmasını sağlayacak ve Pakistan halkının ulusal birliğinin korunmasına katkıda bulunacaktır.
