Yazan: Refik
Bu dünyada asırlar boyunca, görünüşte Müslümanlara benzeyen, ancak özünde Batı’nın, Haçlıların ve Yahudilerin planlarının ve savaşlarının dayanağı ve merkezi olan birçok düzen ve çevre gelip geçmiştir. O düzenler Müslümanları hakka karşı kışkırtıyor, aralarına fitne ve ayrılık ekiyor, topraklarını ve doğal kaynaklarını yağmalıyor ve itikadi birliklerini parçalamaya çalışıyorlardı.
Yirminci yüzyılda iki devlet ortaya çıkmıştır: Biri Müslümanların dikkatini düşmanlığa yöneltmiş, diğeri ise görünüşte İslam’a dostluk şekli almıştır; ancak her ikisi de gerçekte tek bir planın parçasıydı. Biri Müslümanları alenen eziyor, diğeri ise bunu gizlice yapıyordu ve durum olduğu gibi sürmektedir; zira Müslümanların gözlerine kum serpilmektedir. Asya’daki İsrail ve Pakistan, Ortadoğu’da Acem ve Arap topraklarında nüfuzu sağlamlaştırmaya yönelik Batı planını temsil etmekte ve Acemler ile Arapları Batı İmparatorluğu’yla yüzleşmek yerine birbirleriyle meşgul tutan dayanak rolünü oynamaktadır.
Burada temel soru şudur: Bu Pakistan askeri rejimi, Pakistan içinde ve Afgan topraklarında vahşetini kaç kez uygulamıştır? O vahşetlerde kullanılan patlayıcı maddeler, Amerika’nın İsrail’e Filistin’de Müslümanlara karşı toplu katliamlar işlemesi için verdiği maddelerin ta kendisidir. Bu barut, Pakistan askeri rejiminin geçmişte ve bugün Afganlara karşı kullandığı ve Afganistan’daki çocukların, kadınların, yaşlıların ve masum vatandaşların bedenlerini paramparça ettiği barutun aynısıdır.
Bu sebeple, bu rejimin gayesinin yalnızca lafzi iddialar olmadığını açıkça idrak etmeliyiz; bilakis onun teşekkülünün temeli, Afganistan’da, Pakistan’da, Keşmir’de ve Bengal’de Müslümanları ezmek ve onları İsrail’in Filistin’de Müslümanları öldürdüğü aynı yöntemle öldürmektir.
Kişi şöyle sorabilir: Siviller kaç kez bombalandı? Hayber ve Pahtunhva’daki kabileler kaç kez ateş ve patlayıcı yağmuru altına alındı? Keşmir’de Müslümanlara kaç kez katliam uygulandı? Filistin’de İsrail ile işbirliği ve anlaşmalar sebebiyle on beş binden fazla Filistinli şehit edildi. Uluslararası toplum ve sözde Batılı kuruluşlar “kınamadan” başka hiçbir şey yapmadı ve olup biteni yalnızca hatalı hedeflerin vurulması olarak değerlendirdi. Nasıl ki Müslümanlar ve diğerleri İsrail’in suçlarını kınamakla yetiniyorsa Pakistan rejiminin suçlarına verilen karşılıklar da kınamayla sınırlı kalmaktadır; zira her iki rejim de Batı’nın ve kuruluşlarının savunma dayanaklarını temsil etmektedir.
Bu ordunun ve bu rejimin gayesi Müslümanları ezmek, topraklarını ele geçirmek ve politikalarını kontrol etmektir. Tarih, onların toprakları bölmeyi planladıklarına, fitne ve şer gruplarını teşvik ettiklerine, hatta istibdat politikalarını genişletmek ve zulüm üzerine kurulu devletlerinin dayanaklarını sağlamlaştırmak için “Hariciler” ve “DAEŞ” gibi hareketler ihdas etmeyi planladıklarına tanıklık etmektedir.
Madem ki Pakistan ve İsrail’deki bu politika vahşet ve zulüm yoluyla genişlemeye dayanmaktadır ve madem ki onların tabii bir varlığı veya sabit ve tanınmış sınırları yoktur, o halde güç ve zulüm yoluyla, yahut Amerika Birleşik Devletleri tarafından kendilerine meşruiyet bahşedilmesi yoluyla o sınırları çekmeye ve genişletmeye devam edeceklerdir.
Pakistan ve İsrail hakiki anlamda iki devlet değil, bilakis yirminci yüzyılda ortaya çıkmış, Britanya, Batı ve Yahudiler tarafından kendi menfaatlerine hizmet etmek üzere şekillendirilmiş güç ve zulüm dayanaklarından ibarettir; bu sebeple onlar bir planın araçları olarak görülmekte ve öyle kalmaya devam edeceklerdir.
