İslami perspektiften, meşru siyasi sistem üç temel üzerine kuruludur: Adalet, şura ve Allah Teala’nın hükümlerine tam bağlılık. Halk perspektifinden ise meşruiyet, ancak hükümetin halka karşı sorumlu, onlara hizmet eden ve vatandaşların haklarını koruyan olduğu zaman gerçekleşir.
Bu özelliklerden yoksun olan her sistem, gücü ve zenginliği ne kadar olursa olsun, gerçekte meşruiyetten yoksundur.
Ve bu kriterlerden yola çıkarak şu soru ortaya çıkıyor: Pakistan’daki mevcut rejim, meşru bir rejim olarak kabul edilebilir mi? Cevap kesinlikle hayır. Çünkü, Pakistan’daki iktidar rejimi pratikte bu temel ilkelerden tamamen uzak olduğunu kanıtlamıştır. Onlarca masum öğrencinin ve sivilin öldürüldüğü Kızıl Mescid ve Hafsa Okulu olayları, İslami adalet kriterleriyle bağdaşıyor mu? Ve yıllardır en ağır koşullar altında Amerikan hapishanelerinde bulunan ünlü Müslüman alim Dr. Afiye Sıddıki’nin trajik hikayesi, Müslümanların haklarını savunmaya bir örnek olarak kabul edilebilir mi?
“Tahrik-i Lebbeyk” gibi halk hareketlerine gelince; sadece İslami kutsalları savundukları için onları bastırmak, şura ilkesiyle örtüşüyor mu? Ve yaygın yolsuzluk, rüşvet ve Müslümanların hazinesini yağmalama, adalet ve güvenilirliğin bir kanıtı mıdır?
Uluslararası düzeyde, Pakistan rejimi çifte standartlı bir tutum izlemektedir; bir yandan iç meşruiyet kazanmak için İslam’ı savunduğunu iddia ederken diğer yandan Gazze’deki mazlum Müslümanlara yönelik katliamlara karşı sessiz kalıyor, hatta pratikte efendilerini memnun etmek için Siyonist yapının hedeflerinin gerçekleştirilmesine yardım ediyor.
Bu davranış, bir İslam hükümetinin ümmete karşı sorumluluklarıyla bağdaşıyor mu?
Herhangi bir alimin bu rejimi meşru bir rejim olarak kabul etmesi derin sorular uyandırır: Dini meşruiyet, kişilerin onayıyla mı yoksa Allah’ın hükümlerinin uygulanmasıyla mı gerçekleşir? Ve rejimin eylemleri İslami kriterlerle açıkça çeliştiğinde, hatalarını örtbas etmek için alimlerin onayı yeterli midir?
Gerçekten, insanların haklarını ihlal eden, kutsalları aşağılayan, İslam’ın düşmanlarıyla ittifak kuran ve Müslümanların servetini yağmalayan bir rejimin meşruiyetine nasıl inanabiliriz? Ve Allah Teala’nın rızası olmadan dini meşruiyet gerçekleştirilebilir mi? Bu tür uygulamalar O’nun yüce rızasını kazandırır mı?
İslami sistemde hüküm, sadece Allah Teala’ya ait değil midir ve hükümet, onu yönetenin elinde sadece bir emanet değil midir? Eğer emanetçi, halka hizmet etmek yerine servet toplamak ve iktidara yapışmakla meşgul olursa, o zaman “İslami yönetim” adını hak eder mi?
Ve özgür her insan için bir soru:
Zulme ve yolsuzluğa sessiz kalmak, zalimlere destek değil midir? Pakistan’ın gayretli halkının bu sapkınlıkların karşısında durması ve gerçek bir İslami ve halkçı hükümet talep etmesinin zamanı gelmedi mi?
Ve aslında açıkça laikliğini ilan eden bir hükümet ile İslam’a aykırı şeyler uygularken İslami sloganlarla gizlenen bir hükümet arasında ne fark vardır? Şüphesiz ikinci tür hükümet İslam için daha tehlikelidir; çünkü dini tahrif eder ve insanları aldatır.
Ve bahsedilen meşruiyet kriterlerine ve Pakistan rejiminin olumsuz, baskıcı ve zalim uygulamalarına dayanarak bu rejimin ne dini ne de halk meşruiyetine sahip olduğunu tam bir kesinlikle söyleyebiliriz. Ve unutmamalıyız ki meşruiyet kişilerden değil, dini ve insani değerlere gerçek bağlılıktan kaynaklanır ve bu her Müslüman ve her uyanık vicdan için açıktır.
