5- Sömürgecilik, Sekülerizm ve Fikri İstila
Batılı devletlerin zayıf ülkelere, özellikle de İslam ülkelerine karşı yönettiği sömürgecilik, tarihin, kültürün, ekonominin ve dinin en tehlikeli, en derin ve en yıkıcı saldırılarıydı. Bu proje, çeşitli şekillerde, sömürülen halkların fikri ufkunu, aynı şekilde askeri, ekonomik, dini ve kültürel kapasitelerini kendi hedeflerine yönlendirmeye ve onları kendi çıkarları ve arzularıyla uyumlu hale getirmeye çalıştı.
Bu istila, sömürülen ülkelerde çok kötü etkiler bıraktı; izleri ve sonuçları bu halkların hayatında yıllar, hatta uzun yüzyıllar boyunca görülmeye devam edecek. Ve gerçekte, sömürgeciliğin ve sekülerizmin İslam toplumlarına sızması, Müslümanların modern çağdaki gerilemesinin ve düşüşünün en belirgin nedenlerindendir.
Sömürgeciler, başlangıçta ekonomik sloganlar ve hedeflerle İslam ülkelerine girdiler ancak zamanla gerçek sömürgeci niyetlerini ortaya çıkardılar. Sekülerizm de başlangıçta yüksek öğrenim için Avrupa ve diğer ülkelere seyahat eden öğrenciler aracılığıyla İslam dünyasına yol bulmuştu.
Geçen yüzyılda, sömürgeciler ve seküleriler, İslam ümmetinin dirilişini ve uyanışını engellemek için yoğun çabalar sarf ettiler. Batı’nın kapsamlı desteğiyle İslam ülkelerindeki hassas devlet pozisyonlarına kendi maşalarını ve takipçilerini yerleştirdiler ve sadık, dindar liderlerin iktidara gelmesine izin vermediler. Aynı zamanda sekülerler, İslam’ı toplumdan ve devletten çıkarmaya ve onun rolünü sadece bireysel hayat çerçevesiyle sınırlamaya çalıştılar ve halen de çalışıyorlar.
Ayrıca fikri istila, modern sömürgeciliğin en tehlikeli, en yumuşak ve en gizli araçlarından biridir; çünkü doğrudan askeri bir işgale gerek kalmadan halkların inançlarını, değerlerini ve fikri kimliklerini hedefliyor. Bu tür bir istilada, medya araçları, eğitim sistemleri, tüketim kültürü ve ithal edilen fikri ürünler, nesilleri dini ve kültürel köklerinden kademeli olarak koparmak amacıyla kullanılıyor.
İslam ülkeleri, özellikle terakki, güç ve bağımsızlık yolunda ilerlerken sürekli Batılı ülkelerin ve kafir dünyanın saldırılarına ve baskılarına maruz kaldılar. Bu saldırılar, bazen ordular aracılığıyla maddi ve askeri olurken bazen de farklı bir karaktere bürünerek kafir devletler, yöntem ve taktik değiştirip “iyilik”, “medeniyet” ve “yumuşak sömürgecilik” gibi göz kamaştırıcı yanıltıcı sloganlar altında İslam ülkelerini işgal ediyor.
Gerçekte sömürgecilik, ülkeleri işgal etmenin en tehlikeli ve en acı yollarından biridir; çünkü olumsuz etkileri yıllar ve yüzyıllar boyunca uzanır, sömürülen halkların peş peşe gelen nesilleri üzerine ağır gölgeler düşürür ve onları etkisi altında tutar.
Geçmişte sömürgecilik çoğunlukla askeri ve ekonomik bir karaktere sahipti ancak modern çağda fikri ve kültürel bir karaktere büründü. Sömürgeciler, Batılı fikri referansları yaygınlaştırarak, toprağın işgalinden daha tehlikeli olan bir zihinsel bağımlılık oluşturmaya çalışıyorlar; çünkü bu, halkların iradesini ve fikri bağımsızlığını içeriden zayıflatıyor.
Ayrıca fikri istila, dinin sosyal, siyasi ve bilimsel hayattan ayrılması ve rolünün sadece bireysel alanla sınırlandırılması üzerine kurulu temel kavramlarından biri olan sekülerizm çerçevesinde yaygınlaştırılıyor. Bu istiladan, sadece ismen İslam’a aidiyetle yetinen ve İslam’ın sadece camiyle bağlantılı bir nizam olduğunu zanneden bazı Müslümanlar bile etkilenmiştir.
Bu zorluklar karşısında fikri bilinç yaymak, İslami değerlere dayalı eğitim sistemini güçlendirmek ve gelenek dışı fikirleri eleştirel bir şekilde gözden geçirmek, fikri istila ve sömürgeciliğin etkileriyle yüzleşmenin en önemli yolları arasındadır. Ayrıca, dini ve kültürel kimliği korumak, toplumdaki bilinçli neslin sürekli ilgisine ve sürekli ilmi ve fikri çabalara bağlıdır.
