Güney Asya’nın güvenlik zorlukları, sınır anlaşmazlıkları ve siyasi rekabetleri nedeniyle gayri resmi silahlı grupların varlığı uzun süredir hem bölgesel hem de uluslararası gözlemcilerin ilgisini çekiyor. Bu grupların desteklenmesi, eğitilmesi ve kullanılmasıyla ilgili raporlar ve iddialar zaman zaman ortaya çıkmakta. Siyasi ve güvenlik çalışmaları gösteriyor ki bir devlet veya başka bir aktör, kısa vadeli stratejik hedeflere ulaşmak için düzensiz silahlı gruplara güvendiğinde, genellikle hem beklenmedik hem de zararlı sonuçlarla karşılaşılıyor.
Güvenlik analistleri, Pakistan askeri rejiminin, ülke içindeki güvenliğin en düşük seviyeye indikten ve yetkililer düzeni sağlayamadıktan sonra, bir kez daha tanıdık yöntemlerinden birine başvurduğuna inanıyor. Rejim, Afganistan’daki çökmüş cumhuriyet hükümetinin yirmi yıl boyunca inançlılara zulmeden ve çok az bir ücret karşılığında hemen hemen her türlü şiddet veya vahşet eylemini gerçekleştirmeye istekli olan acımasız Arbaki milislerini eğitmeye başladı.
Bu Arbakileri eğiterek askeri rejim kendisi için belirli kısa vadeli avantajlar sağlamayı umuyor. Ancak bu politikanın sonuçlarının Pakistan’ın çok ötesine geçerek tüm bölgeyi ve belki de daha geniş dünyayı etkilemesi muhtemeldir.
Rejimin elde etmeye çalıştığı görünen bazı kısa vadeli kazançlar şunlardır:
1. Afganistan’da güvenliği baltalamak
Askeri rejim, Arbakileri eğiterek Afganistan’da var olan güvenliği bozabileceğini, iktidardaki İslami düzen için iç sorunlar oluşturabileceğini ve herhangi bir istikrarsızlığı kendi çıkarına kullanabileceğini umuyor. Ancak, Allah’ın lütfuyla, Afganistan’ın güvenliği bir avuç mağlup silahlı adam tarafından sarsılamaz.
2. Onları TTP ve Beluçlara karşı kullanmak
Analistlere göre, TTP ve Beluç ayrılıkçı gruplarını doğrudan askeri operasyonlarla yenmeyi başaramayan rejim, şimdi Arbakileri onlara karşı kullanmaya, onları doğrudan çatışmaya itmeye ve insanlığa karşı suçlar işlemek için kullanmaya çalışıyor. Bu planın da başarılı olması pek olası değil. Tüm Pakistan ordusu, tüm kaynakları ve teçhizatıyla bu silahlı grupları bastıramadıysa veya güvenliği sağlayamadıysa, bu kiralık silahlı adamların ordunun başaramadığını nasıl başaracağını görmek zor.
3. Etnik bölünmeleri körüklemek
Askeri rejim, Arbakileri eğiterek Belucistan’ın en büyük iki topluluğu olan Peştunlar ve Beluçlar arasında da çatışma çıkarmaya çalışıyor. Bu gruplar aracılığıyla gerçekleştirilen gizli cinayetler, aralarında şüphe ve nefret uyandırmayı amaçlıyor. Rejim ayrıca, Arbakileri din alimlerini ve aşiret ileri gelenlerini hedef almak için kullanırken, bu saldırıları hükümet karşıtı silahlı grupların işi olarak sunuyor. Bunlar, rejimin aklında olduğu görünen kısa vadeli kazançlardan sadece birkaçıdır.
Ancak Arbakileri eğitmenin uzun vadeli sonuçları çok daha ciddi olabilir.
1. Geri tepme etkisi
Tarih, Pakistan askeri rejimi tarafından desteklenen her militan grubun sonunda Pakistan’ın kendisi için bir tehdit haline geldiğini defalarca göstermiştir. Arbakilerin de farklı olması pek olası değil. Bugün oluşturulan güçler kolayca yarının düşmanı haline gelebilir.
2. Daha büyük uluslararası izolasyon
Silahlı gruplarla açık bağlantılar, Pakistan’ın dünya gözündeki itibarına daha fazla zarar verir. Ülkenin güvenilmez bir devlet imajını pekiştirir ve de siyasi ve ekonomik zorluklarını derinleştirirken daha fazla uluslararası baskı ve yaptırıma davetiye çıkarabilir.
3. DAEŞ gibi yeni bir bölgesel tehdit
Güvenlik analistleri, siyasi veya askeri amaçlar için silahlı gruplar oluşturulduğunda, onları kontrol etmenin giderek zorlaştığını savunuyor. Zamanla kendi hedeflerini, ideolojilerini ve nüfuzlarını geliştirirler. Sonuç, Orta ve Güney Asya’da yeni istikrarsızlık doğurabilecek DAEŞ gibi bir başka tehdit olabilir.
4. Beluçlar ve Peştunlar arasında kalıcı düşmanlık
Arbakileri Beluçlar ve Peştunlar arasına nifak sokmak için kullanmak, iki komşu halk arasında uzun süreli nefret oluşturma riski taşır. Böyle bir politika, Pakistan’ı daha derin iç çatışmaya ve hatta daha fazla parçalanmaya itebilir.
Arbakileri ve diğer şiddet yanlısı adamları eğitmek üzerine kurulu askeri rejimin güvenlik stratejisi, nihayetinde kısa vadeli kazançlar için kendi kendini yok eden bir arayıştır. Bu, sadece Pakistan’ın uzun vadeli güvenliğini, istikrarını ve geleceğini değil, aynı zamanda tüm bölgenin barışını da tehdit etmektedir. Rejim bugün şiddet yanlısı adamlar yetiştiriyorsa aynı adamlar yarın onun çöküşünün mimarları olabilir. Tarih bu dersi defalarca öğretmiştir.
