Yazan: Ömer Raşid
Fikirler, değerlerin savunulması, milli çıkarlar, kalkınma, ittifaklar, güç arayışı ve toprakları genişletme, onlarca yıl boyunca dostları düşmana ve düşmanları dosta dönüştüren etkenler arasındadır. Dünya bugün kabaca 200 ülkeye bölünmüş durumda ve her biri kendini korumak, değerlerini muhafaza etmek ve başkalarının inançlarına, kültürüne, zenginliğine veya topraklarına zarar vermesini engellemek için çalışmaktadır.
Afganistan da bu ülkelerden biridir ve tam da bu nedenlerle uzun bir savaş geçmişine sahip, kadim bir ülkedir. Allah ona rahmet etsin, Ahmed Şah Baba’nın modern Afganistan’ın temellerini attığı günden bu yana halk, dinlerini ve özgürlüklerini savunmak için kendi dönemlerindeki hükümetlerle birlikte her türlü zorluğa katlandı. Acımasız savaşlar verdiler ve çıkarlarına uygun olduğunda aynı ülkelerle iyi ilişkiler de sürdürdüler.
Afganistan’ın tarihi uzun ve de mücadele ve gururla doludur; bu, birkaç satırda anlatılamayacak kadar çoktur. Öyleyse sadece son birkaç on yıllık perioda ve Afganistan’ın Rusya ile ilişkilerine ve dış politikasına odaklanalım. Çöküşünden sonra Sovyetler Birliği’nden geriye kalanları, Muhammed Zahir Şah’ın hükümdarlığı döneminde Rusya adı altında geniş bir toprağı yönetiyordu. Aynı zamanda komünizmi yaymak ve diğer ülkeleri kontrolü altına almak için çalışıyordu.
Afganistan’a karşı da aynı niyetleri vardı ancak ülkeyi çok yanlış değerlendirdi. Bir avuç Afgan komünistini eğittikten sonra, Serdar Muhammed Davud Han’ın hükümetini devirdi ve kendi vekillerinin iktidara gelmesinin yolunu açtı. Geldiklerinde, Afganistan’ın din alimleri cihadı dini bir vecibe olarak ilan ettiler ve tüm İslam dünyasının desteğiyle, Sovyetler Birliği’ni o kadar mağlup ettiler ki on dört başka cumhuriyet de ondan koptu.
Sovyet işgali sırasında Afganistan’ın bu güçle ilişkisi tamamen düşmanlık içindeydi ve halk tüm cesaretiyle savaştı. Tüm bağlar koparıldı. Sovyetler Birliği çöktü ve geriye sadece Rusya kaldı. Rusya ile ilişkilerde yeni bir sayfa açıldı. İslam ışığında, o dönemin mücahid hükümeti tüm dünyayla iyi ve karşılıklı saygıya dayalı ilişkiler aradı ancak yabancı komplolar Afganistan’ı on yıl süren iç savaşlara sürükledi.
Bu iç savaşlar daha bitmeden Batı işgali geldi. Rusya başlangıçta mücahid karşıtı gruplarla ve Amerika ile işbirliği yaptı ancak çok geçmeden Afganistan’a yönelik dış politikası değişti. Muhalefeti desteklemeyi, düşmanı barındırmayı ve her türlü soruna neden olmayı bıraktı. Niyetleri gözle görülür şekilde düzeldi.
Rusya sadece Afganistan’ın muhaliflerine desteğini kesmekle kalmadı, yenilgileri için çalışmaya başladı. Kalkınma projelerini destekledi ve ekonomik, akademik ve siyasi ilişkilerde yeni bir sayfa açıldı. Bir düşman ülke düşmanlıktan geri adım attı.
Ardından zafer geldi. İslam Emirliği iktidardayken Rusya iyi niyetlerini bir kez daha gösterdi. Afganistan’ın muhalefetiyle bağlarını kesti, her türlü ilerlemeyi destekledi, ekonomik işbirliğine girdi ve IEA’ya karşı dostane ve saygılı bir politika benimsedi. Geçen hafta daha da ileri giderek bir savunma ve teknik anlaşma imzaladı ve bu, yakın gelecekte IEA ile daha da büyük bir askeri işbirliği getirebilir.
Bu işbirliği, herhangi bir taviz veya değer kaybı pahasına elde edilmiş değil. Ortak çıkarlar temelinde elde edildi ve İslam bu tür anlaşma ve angajmanlara izin vermektedir. Rusya ile bugünkü ilişkimiz, topraklarımıza, dinimize, çıkarlarımıza ve değerlerimize tam saygı gösterilerek, karşılıklı saygı üzerine inşa edilmiştir. Şeriat ışığında, sadece Rusya ile değil, tüm dünya ile ilişkiler ve anlaşmalar için hazırız.
Düşmanlığımız her zaman Şeriata dayanıyordu. Şimdi dinimiz güvende, değerlerimiz korunuyor ve işgal yok. İslam’ın angaje olmamıza izin verdiği herkesle ilişkilerimizi sürdürüyoruz. Ancak, Allah korusun, işgal zamanı tekrar gelirse veya Şeriat bunu gerektirirse, o zaman Bedir Savaşı ile başlayan aynı cihad devam edecektir.
