Haricilere atfedilen birçok yanlış arasında, rutin davranış haline getirdikleri bazı uygulamalar bulunmaktadır. Bu günahlar neredeyse onların mezhebinin alameti haline gelmiştir ve genç neslin bunları açıkça tanıması, aynı fitneye düşmekten korunmaları için hayati önem taşımaktadır. En yıkıcı olanlardan ikisi aşağıda özetlenmiştir.
26. Müslüman Topraklarını ve Şehirlerini Zorla Ele Geçirme
Müslüman kardeşlerinin topraklarını ve şehirlerini zorla ele geçirmek kadar zarar verici çok az suç vardır.
Bu tür eylemler toplulukların güvenliğini parçalar, servetlerini ve düzenlerini baltalar ve halklarını onursuzlaştırır. Kuran uyarır:
“Şüphesiz kınama, sadece insanlara haksızlık eden ve yeryüzünde haksız yere zulmedenlerin üzerinedir. İşte onlar için acı bir azap vardır.” (Şura 42)
Gerçekte, bu tahakküm biçimi isyankar bir zulümden başka bir şey değildir ve Şeriat bunu kesinlikle yasaklamıştır.
Hariciler ortaya çıktıkları andan itibaren İslami otoriteye karşı silah kaldırmışlardır. Dönemin meşru Halifesi Hz. Ali’ye (r) isyan ettiler. Müslüman topraklarına yürüdüler, şehirleri kontrol altına aldılar ve tereddüt etmeden inananların kanını döktüler.
Saldırganlıkları, sadece askerleri değil aynı zamanda kadınları, çocukları ve sıradan sivilleri öldürdükleri Nehrevan Savaşı’nda zirveye ulaştı. Bu olaylar, onların İslam devletinin barışı, düzeni ve yapısına karşı tam bir düşmanlık içinde olduklarını ortaya koymaktadır.
27. Kutsal Mekanlara ve Körfez Devletlerine Düşmanlık
Daha da endişe verici olan, Kutsal mekanlara yönelik düşmanlıklarıydı. Mekke ve Medine, İslam’ın kalbi, en kutsal şehirleridir ve onlara düşmanlık yöneltmek, imanın tam merkezine saldırmaktır. Onlara karşı çıkmak, kıbleye ve Allah’ın yücelttiği kutsal sembollere saygısızlıktır.
Kuran şunu teyit eder:
“Her kim, Allah’ın şiarlarına saygı gösterirse şüphesiz bu, kalplerin takvasındandır.” (Hac 32)
Bu kutsal şiarlara saygı göstermek, bu nedenle her mümin üzerine bir görevdir; onları değerini düşürmek ise mukaddesata karşı çıkmaktan başka bir şey değildir.
Peygamberimiz Muhammed (s) uyarır:
“Kim Medine halkına zarar vermeyi kastederse Allah, onu, tuzun suda eridiği gibi eritecektir.” (Müslim)
İki Kutsal mekanın koruyuculuğu, bu nedenle Müslüman Ümmet’in kolektif sorumluluğudur ve onlara düşmanlık her zaman Haricilerin bir alameti olmuştur.
Modern zamanlarda, İslam bayrağı altında gezinip Haricilerin inancını benimseyen DAEŞ ve benzeri hareketler gibi gruplar, Mekke ve Medine’yi tehdit etmiş, camilere saldırılar düzenlemiş ve Müslüman topraklarının alimlerini ve yöneticilerini kafir ilan etmişlerdir.
Tarihsel olarak, Hariciler Mekke-i Mükerreme veya Medine-i Münevvere’nin kutsallığına hiçbir zaman saygı göstermemişlerdir. Katı ideolojileri, inancı tek bir uyum ölçüsüne indirgemiştir: Kendileriyle aynı fikirde olmayan herkesi, soy, statü veya aidiyetine bakılmaksızın kafir saymışlardır.
