İslam’ın gelişinden önce Araplar, cahiliye döneminde çeşitli zorluklar ve büyük imtihanlarla karşı karşıya yaşıyorlardı. İnsan onuruna değer verilmiyordu; ancak Hz. Muhammed’in (sallallahu aleyhi ve sellem) gelişiyle İslam’ın merhamet, adalet ve insan onuru dini olduğu açıklığa kavuşturuldu. İslam’da insan hayatına en yüksek seviyede saygı gösterilir; öyle ki tek bir masum insanın haksız yere öldürülmesi bütün insanlığı öldürmekle eşdeğer tutulur. Bu nedenle, masum ve sıradan insanların öldürülmesi sadece büyük bir ahlaki suç değil, aynı zamanda İslam hukukunda en büyük günahlardan biri olarak kabul edilir.
Bu bağlamda, insan hayatının değerini tanımaya yardımcı olmak ve Kuran’ın bir insanın haksız yere öldürülmesini açıkça yasakladığını anlamak için Kuran-ı Kerim’den bir dizi ayet sunuyoruz.
1. Allah Azze ve Celle şöyle buyurur:
“مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا”
“Kim bir cana karşılık veya yeryüzünde bozgunculuk çıkarmak sebebiyle olmaksızın bir kimseyi öldürürse bütün insanları öldürmüş gibi olur. Kim de bir kimseyi diriltirse (ölümden kurtarırsa) bütün insanları diriltmiş gibi olur.” (Maide Suresi, 32)
Bu ayet, masum bir insanın öldürülmesinin o kadar büyük bir suç olduğunu, bütün insanlığı öldürmekle eşdeğer tutulduğunu açıkça belirtir. Haksız cinayet, beraberinde sayısız dünyevi ve manevi zarar ile yıkıcı sonuçlar getirir. Katil bile eylemi gerçekleştirdikten sonra sıklıkla derin bir pişmanlık ve nedamet duyar. Yine de masum kanının dökülmesi, başkalarını da benzer suçları işlemeye cesaretlendirebilir. Bu şekilde, başka bir insanı öldüren herkes, yeryüzünde bozgunculuk çıkarır ve esasen bütün insanlığın yok olmasına ve yaygın düzensizliğe kapı açar.
2.Masum insanları haksız yere öldürenler hakkında, Allah Azze ve Celle onların şiddetli cezasına dair şöyle buyurur:
“وَمَن يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا”
“Kim bir mümini kasıtlı olarak öldürürse onun cezası, içinde ebedi kalacağı Cehennem’dir. Allah ona gazap etmiş, onu lanetlemiş ve onun için büyük bir azap hazırlamıştır.” (Nisa Suresi, 93)
Bu ayet, kasıtlı cinayetin ahiretteki şiddetli cezasını anlatarak bu eylemin büyüklüğünü ve ciddiyetini vurgulamaktadır. Bir Müslüman, kurbanın kendisi gibi bir mümin olduğunu bile bile tıpkı saldırgan ve katil Pakistan askeri rejiminin masum vatandaşlarımızı kasıtlı olarak öldürdüğü gibi, başka bir Müslümanı kasıtlı olarak öldürürse bu tür insanlar Cehennem, ilahi lanet ve ahirette şiddetli azap ile karşı karşıya kalırlar ve keffaretle dahi bağışlanamazlar.
Ders: Müslümanları öldürmeyi meşrulaştıran dini hükümler çıkaran veya bu tür haksız cinayetleri cihat veya sevap olarak nitelendirenler, saldırgan orduyla birlikte hesap ve cezayı paylaşırlar.
3. Allah Azze ve Celle haksız öldürmeyi, zulmü ve saldırganlığı yasaklamış ve şöyle buyurmuştur:
“أَلَا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ”
“Bilin ki Allah’ın laneti zalimlerin üzerinedir.” (Hud Suresi, 18)
Bu ayet, masum insanların öldürülmesinin apaçık bir zulüm olduğunu açıkça belirtir ve İslam, her türlü adaletsizliği şiddetle kınar, zalimi lanetlenmiş bir kimse olarak tanımlar.
Hadisler de masum insan hayatının, özellikle mazlum bir Müslümanın hayatının kudsiyetini vurgular, bu tür eylemleri açıkça yasaklar ve Müslüman ümmetini bunları işlemekten sakındırır.
1. Sahih-i Buhari ve Sahih-i Müslim’de, Hz. Muhammed’den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet edilen bir hadiste şöyle buyurulmuştur:
“لا يَحِلُّ دَمُ امرِئٍ مُسلِمٍ يَشهَدُ أنْ لا إلَهَ إلَّا اللهُ وأنِّي رَسولُ اللهِ، إلَّا بإحدى ثَلاثٍ: النَّفسُ بالنَّفسِ، والثَّيِّبُ الزَّاني، والمارِقُ مِنَ الدِّينِ التَّارِكُ للجَماعةِ”
Yukarıdaki hadisin ravisi Abdullah b. Mesud’dur (radiyallahu anhu). Bu hadis, Sahih-i Buhari’de 6878 ve Sahih-i Müslim’de 1676 numara ile rivayet edilmiştir ve hadis alimleri bunu sahih olarak sınıflandırmıştır.
“Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: ‘Allah’tan başka ilah olmadığına ve benim O’nun Resulü olduğuma şahitlik eden bir Müslümanın kanı, üç durum dışında helal olmaz: Cana karşı can (kısas), evli zina eden ve dininden dönüp cemaati terk eden (mürted).'”
2. Aynı şekilde, savaşın kuralları göz önünde bulundurulduğunda, Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) savaş sırasında kadınların, çocukların ve yaşlıların öldürülmemesi gerektiğini emretmiştir. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:
“كان رسولُ اللهِ صلَّى اللهُ عليه وسلَّم إذا بعَث سَريَّةً قال اغزُوا بِسمِ اللهِ وفي سبيلِ اللهِ فقاتِلوا مَن كفَر باللهِ لا تغُلُّوا ولا تغدِروا ولا تُمثِّلوا ولا تقتُلوا وليدًا ولا امرأةً ولا شيخًا”
Yukarıdaki hadisin ravisi Abdullah b. Abbas’tır (radiyallahu anhu). Bu hadis, İmam Taberani tarafından el-Mu’cemü’l-Evsat’ta (4/268) ve İmam Ahmed tarafından Müsned’inde (2728) rivayet edilmiştir.
“Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir seriyye gönderdiğinde şöyle derdi: ‘Allah’ın adıyla ve Allah yolunda savaşın. Allah’a kafir olanlarla savaşın. Ganimet malına hainlik etmeyin, sözünüzde hain olmayın, (cesetleri) boğazlamayın (parçalamayın), hiçbir çocuğu, kadını ve yaşlıyı öldürmeyin.'”
Bu hadis, savaş zamanlarında dahi sıradan ve masum insanların korunması gerektiğini göstermektedir.
3. Hadisler ayrıca, Kıyamet Günü’nde insanlar arasında ilk olarak kan davalarına bakılacağını belirtir.
Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:
“أولُ ما يحاسبُ عليهِ العبدُ الصلاةَ ، وإنَّ أولَ ما يُقضَى بين الناسِ في الدماءِ”
Yukarıdaki hadisin ravisi Abdullah b. Mesud’dur (radiyallahu anhu). Bu hadis, Sahih-i Buhari’de 6864 ve Sahih-i Müslim’de 1678 numara ile rivayet edilmiştir ve hadis alimleri bunu sahih olarak sınıflandırmıştır. İmam Nesai de bunu 3991 numara ile rivayet etmiştir.
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “İnsanlar arasında (Kıyamet Günü) ilk önce kan davaları görülecektir.”
Bu hadis ayrıca masum insanları öldürme suçunun ciddiyetini vurgulamaktadır.
Masum insan hayatının kutsallığı, Selef tarafından da açıkça ve tutarlı bir şekilde teyit edilmiştir.
1. Abdullah b. Ömer’in (radiyallahu anhu) şu sözü:
“إن من ورطات الأمور التي لا مخرج من وقع نفسه فيها: سفك الدم الحرام بغير حله”
“Gerçekten, bir kimsenin içine düştükten sonra kurtuluşu olmayan en büyük musibetlerden biri, helal olmayan yerde haram kan dökmektir.” (Buhari ve Hakim rivayet etmiştir)
Bu, masum bir insanın kanının dökülmesinin o kadar büyük bir suç olduğunu, bulaşan herkesin bu dünyada ve ahiretteki şiddetli sonuçlar nedeniyle kolayca kurtulamayacağını göstermektedir.
2. Aynı şekilde, Muaviye’nin (radiyallahu anhu) şu sözü:
“كل ذنب عسى الله أن يغفره إلا من مات مشركا أو قتل مؤمنا متعمدا”
“Allah, her günahı bağışlayabilir; ancak şirk üzere ölen veya bir mümini kasıtlı olarak öldüren kimse hariç.” (Ebu Davud ve Ahmed rivayet etmiştir)
3.Yine Hz. Muhammed’in (sallallahu aleyhi ve sellem) şu sözü:
“من أعان على قتل مسلم بشطر كلمة لقي الله مكتوب بين عينيه: آيس من رحمة الله”
“Kim bir Müslümanın öldürülmesine yarım kelimeyle dahi yardım ederse Allah’a, gözlerinin arasında ‘Allah’ın rahmetinden ümit kesmiştir’ yazılı olarak kavuşur.” (Ahmed ve İbn Mace rivayet etmiştir)
4. Süfyan b. Uyeyne’nin şu sözü:
“‘Yarım kelime’, kişinin ‘öldür’ kelimesini tamamlamayıp sadece ‘öld’ demeye başlamasıdır. Ne büyük bir günahtır, ne kadar ağırdır. Bu öyle bir suçtur ki faili Cehennem azabıyla karşılaşacaktır.
Ders: İmam Süfyan b. Uyeyne’nin bu sözü, özellikle masum Müslümanların öldürülmesine fetva veren veya bunu bir cihat ve sevap vesilesi olarak gören cahil fakihleri kapsamaktadır. Onlar da bu tür şiddetli sonuçlarla karşılaşacaklarını anlamalıdırlar.
5. Bera b. Azib (radiyallahu anhu), Hz. Muhammed’in (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle dediğini rivayet etmiştir:
“لزوال الدنيا أهون على الله من قتل مؤمن بغير حق”
(İbn Mace hasen bir senedle rivayet etmiştir; Beyhaki ve İsfahani de rivayet etmiş ve şu ilaveyi yapmıştır:
“لو أن أهل سماواته وأهل أرضه اشتركوا في دم مؤمن لأدخلهم الله النار”)
“Dünyanın yok olması, Allah katında, haksız yere bir mümini öldürmekten daha hafiftir.”
İmam Beyhaki ve İmam İsfahani’nin rivayetinde şu ilave bulunur: “Eğer göklerin ve yerin bütün sakinleri bir müminin kanını dökmek için bir araya gelselerdi, Allah onların hepsini Cehennem’e sokardı.”
6. İmam Nevevi (Allah ona rahmet etsin), masum insanları öldürmenin haramlığı konusunda bir icma olduğunu bildirmiş ve şöyle demiştir:
“Masum bir cana kıymanın haram olduğu hususunda Müslümanlar arasında icma vardır ve bu, en büyük haramlardan biri sayılır.” (Şerhu Sahihi Müslim)
Yukarıdaki naslar tamamı, masum bir insanı öldürmenin İslam’daki en büyük günahlardan biri olduğunu açıkça göstermektedir. Böyle bir eylemin işlenmesine en küçük bir yardım veya işaret dahi şiddetli cezaya yol açar.
Bu nedenle, saldırgan Pakistan ordusu ve onları destekleyen alimler, bu naslardan ders almalı ve her insan hayatının kutsal ve değerli olduğunu anlamalıdır. Hiç kimsenin haksız öldürmeleri destekleme veya kolaylaştırma hakkı yoktur. Aynı şekilde, nüfuzlu şahsiyetler, din kisvesi altında masum kanının dökülmesine yol açan fetvalar veren o fakihleri engellemek için ellerinden gelen çabayı göstermelidir çünkü bu tür eylemler Allah katında ağır bir sorumluluk taşır.
