Bazı analistler ve deneyimsiz siyasi yorumcular, Afganistan’ın komşu ve bölge ülkeleri kadar gelişmiş ve müreffeh olmamasının sebebini çok sık gündeme getiriyorlar. Sonra da Afganistan’ın kalkınma ve imar kervanının gerisinde kalmasının sebebi olarak iç savaşları ve bölünmeleri gösteriyorlar.
İç savaşların ve bölünmelerin bir sebep olabileceği doğrudur. Ancak burada sorulması gereken bir başka soru daha var: O bölge ülkeleri kendilerini hangi bedelle inşa ettiler? Tartışmayı komşu ülkelerle, özellikle kuzey komşularımızla sınırlı tutarsak onların kalkınmasında ve bugünkü ilerlemesinde Rusya büyük rol oynadı. Oysa bu sözde İslami ülkelerdeki yönetim düzenleri yalnızca İslam’ı hiçbir şekilde temsil etmemekle kalmayıp kendi halklarını dahi temsil etmemektedir. Bugün bile dış güçler onların iç ve dış politikalarının iplerini elinde tutuyor.
Eğer bir kimse Afganistan’ın da sırf bazı ülkelerin bugün sahip olduğu konuma ulaşması için İngilizler, Ruslar ve Amerikalılar karşısında sessiz kalması gerektiğini düşünüyorsa onun hesabı tamamen yanlıştır. Afganistan’ın bütün bu mücadele ve cihat boyunca tek bir hedefi vardı, o da İslami bir nizam kurulmasıydı. Saf bir İslam nizamının kurulması ve şeriatın uygulanması Afgan halkının tarihi ve temel bir talebiydi ve olmaya da devam etmektedir. Elhamdülillah, Afganistan İslam Emirliği’nin (IEA) yükselişiyle bu manevi talep nihayet gerçeğe dönüşmüş durumda.
Batılı ve insan yapımı kanunlar atılmış, yerine saf şeriat hükmü getirilmiştir. Bu, halkın tarihi temel taleplerinden biriydi. Bu talep sağlam biçimde tesis edildiği için Afganistan’ın onuru ve duruşu korunmuş olup Afganistan artık rakipleriyle eşit şartlarda konuşmaktadır.
Geçmiş dönemde mücahit ve cihat adına imtiyaz devşiren ve Cumhuriyet döneminde şeriatın uygulanması sloganları atan kişiler şimdi yeni ikiyüzlülük biçimlerine yönelmiş durumdalar. Bu düzene karşı isyan davullarını çalmakta ve yabancı istihbarat servislerinin, özellikle düşman komşuların tavsiyesi ve desteğiyle mevcut İslam nizamına sorunlar doğurmak ve meydan okumada bulunmak istemektedirler. Bir kez daha mukaddes sloganların arkasında başkalarının çocuklarını kendi şahsi ve istihbarat hedefleri için kullanmak istemektedirler. Ancak onların bu hayali asla gerçekleşmeyecektir. Bunun başarıya ulaşmamasının iki büyük ve güçlü sebebi var.
En önemli sebep, Afganların uyanmış olmasıdır. Onlar artık siyahı beyazdan ayırt etmekteler. İslam’ı gerçekte kimin sevdiğini ve İslami değerler üzerinden kimin ticaret yaptığını bilmektedirler. Bu yüzden bu isyancıların ve başkaldıranların boş sloganları onları artık yanıltamaz.
İkinci sebep ise IEA’nın yalnızca dinden anlayan siyasi bir otorite olmamasıdır. O aynı zamanda askeri bir güçtür. Bu güç bölge düzeyinde iyi donatılmıştır ve şimdiye kadar İslam’a ve düzene karşı isyan edenlere ağır cezalar vermiştir. Bu tür isyancılar için şeriatta açık bir hüküm vardır. İslami kuvvetler, bu başkaldıranları bastırıp etkisiz hale getirerek cihadı sürdürmekte ve de ülkesini ve halkını kurtarma gibi kutsal bir görevi yerine getirmektedir.
İsyancılar ve isyan davullarını çalanlar şunu anlamalıdır ki onlar Allah Teala’nın yolunda yürümüyorlar ve halkın taleplerini temsil ettiklerini de iddia edemezler. Onlar yalnızca kendilerini kandırıyor ve kendilerini IEA’nın mücahit kuvvetlerinin öfkesine ve gazabına müstahak hale getiriyorlar. Bu kuvvetler, emirlerinden ve İslam şeriatından açık yetkiye sahip ve bugünkü güvenliği koruyacak, canları ve şehadetleri pahasına dahi olsa isyanları ortadan kaldıracaklardır.
Onlar için makul öğüt şudur: Ne kendilerini kandırsınlar ne de her zaman oldukları gibi gerçeklikten uzak kalsınlar. Istırap çeken bu milletin artık hizmete ve barışa ihtiyacı var. Onun İslam şeriatının tesisi yönündeki arzusu zaten gerçekleşmiş vaziyette. Bu arzunun ikinci aşaması, toprağı ve ülkeyi korumak, onu imar etmek ve onu onurlu kılmaktır.
Doğal olarak, bu arzunun gerçekleşmesine karşı duranların artık ülkede ve halkı arasında yeri kalmamıştır. Onlar her zaman rezil ve zelil kalacaklardır.