Zülkifl Zeki
Ümmet’in birlik, izzet ve heybetinin zirvesi olan Osmanlı Hilafeti’nin çöküşünden sonra Müslüman toplum paramparça oldu. Müslümanlar, Batı’nın çizdiği sınırlar içine hapsedildi, her biri ayrıştırıldı ve tecrit edildi.
Aç gözlü işgalciler her yönden hücuma geçerek Müslüman topraklarını birer birer sömürgeleştirdi.
Kaynakları, maden zenginliklerini, kıymetli eserleri, kültürü ve İslami dini değerleri yağmaladılar.
Müslümanların çoğu tuzağa düşürüldü, yollarını kaybetti ve yabancı egemenliği altına girdi; cihat, hicret, şehadet, direniş ve özgürlük kavramları ise sistematik olarak zihinlerinden silindi.
Ancak halen imanlarına sımsıkı sarılan, hiçbir baskı ve gücün boyun eğdiremediği, ne satılabilen ne de dinlerine ihanet eden bir toprak ve millet var: burası, Afganistan ve halkı. Afganistan sadece belirli bir coğrafya değildir; o, hakkın vücut bulmuş halidir, İslam’ın fetholunamaz kalesi ve cihat ışığıdır. Fırtınalı gecede yanmaya devam eden, karanlıkta kaybolmuş diğer milletlere nurlu ışığıyla yol gösteren bir meşale gibidir.
Burada Britanya İmparatorluğu’nun yenilgisi sadece askeri bir zafer değildi; tarihin sayfalarında parlayan bir kıvılcımdı. Alevleri Ümmet’in uzak ufuklarına ulaştı, Hindistan’da özgürlük düşüncelerini uyandırdı, Afrika’daki Müslüman halklara sömürgecilik zincirlerini kırmaya başlamaları için ilham verdi, Şam diyarını baskıcı güçlerden arındırdı ve nihayetinde tüm İslam dünyasına zulmeden o ejderhanın başına vurdu.
Afganistan sadece bir isim değildir; o bir okuldur.
Orada toprak öğretir, dağlar konuşur ve kan özgürlüğün alfabesini yazar. Burada Sovyetler Birliği’nin yenilgisi, İslam Ümmeti’nin kaybettiklerini geri kazanmasına yardımcı oldu ve bu bir cihat göreviydi. Dünyanın dört bir yanından Müslümanlar Afgan kardeşlerini desteklemek için geldiler, burada askeri eğitim aldılar, hakikat askerleri oldular ve ülkelerine dönerek cihat ve davete başladılar. Kafkasya’daki cihat, Afganistan cihadının bir devamıydı; Bosna, varoluş mücadelesini Afgan cihadından ilham alarak verdi. Irak, Suriye, İslami Afrika, Hint alt kıtası, İslami Mağrib ve Arap Yarımadası’ndaki cihat hareketlerinin kurucuları, Afgan cihadının öğrencileriydi. Bu erler, cihat meşalesini bu topraklardan alıp vatanlarına taşıdılar, tohumlarını halkları arasında yeşerttiler ve nihayetinde meyvelerini topladılar.
Amerika’nın liderliğindeki küresel küfrün başlattığı Dokuzuncu Haçlı Seferi’ne karşı, hakikat askerleri de bu toprağın yükseklerinde ve derinliklerinde ikamet ediyordu ve çağdaş küfür güçlerine tarihin alınlarına sonsuza dek bir utanç olarak işleyeceği kadar büyük bir yenilgi yaşattılar.
Küresel küfür güçlerinin yenilgisinden sonra İslam, Afganistan coğrafyasında hakimiyet elde etti. Şeriat temelli bir nizam kuruldu ve birleşik bir liderlik, müminleri kardeşlik, birlik ve tam bağımsızlık ilkeleri altında topladı. On yıllarca süren savaşlar, öldürmeler, bombalamalar ve patlamalarla katılaşmış olan Müslümanlar nihayet rahat bir nefes aldılar.
Özgürlüğü kanla satın alınmış bu toprak, bugün geleceğini umut ışığında inşa ediyor. Şehirler yeniden inşaatın tozuyla doluyor, köyler barış şarkılarıyla yankılanıyor ve halkın yüzü güven ve itimadı yansıtıyor. Burada adalet, berrak bir nehir gibi akar; herkes hakkını alır ve güç ile zulmün putları yıkılmıştır.
Ancak tarih bize öğretir ki ışık her zaman karanlığın kıskançlığını tahrik eder. Bir zamanlar bu toprağı fethetmeyi hayal eden güçler, şimdi onun gelişmesinden korkuyor. Savaşta açıkça yenildiler, ancak komploları gizlice canlı kalmaya devam ediyor; bazen nifak tohumları ekiyor, bazen de bu toprakların huzurunu istikrarsızlığa çevirmeye çalışıyorlar.
Çağın Firavunu George Bush’un Körfez ülkeleri konferansında söylediği gibi: “İslam dünyasında herhangi bir İslami veya cihatçı hareketin herhangi bir toprak parçası üzerinde kontrol sahibi olmasına asla izin vermeyeceğiz; eğer olursa diğer milletler de ondan ilham alır ve Fas’tan Endonezya’ya kadar birleşik bir liderlik ve tek bir cephe ortaya çıkar ki bu bizim için tamamen kabul edilemez.”
Bugün bile zehirli Amerika, Afganistan’ın birleşik liderliğinden, benzeri görülmemiş güvenliğinden, yeniden inşa devriminden, halkın rızasından, ekonomik gücünden ve boyun eğmez silahlı kuvvetlerinden korkmaktadır. Yenilgiye uğrayan Haçlı güç, artık doğrudan müdahale etmeye cesaret edemiyor, bu nedenle Haçlı projelerini ve emellerini uygulamak için kendi vekilleri olan Pakistan askeri rejimini kiralamış durumda.
İslam Şeriatı nizamı ile askeri zalim rejim arasındaki çatışma sadece askeri bir karşılaşma değil; bu bir varlık mücadelesidir. Bu mücadele iki millet arasında değil, hak ile batıl arasındadır. Bu bizim varlık mücadelemizdir, fedakarlıklar, şehadet, çatışmalar, dökülen kanlar ve kırılan kemiklerle sağlanan İslami nizamın varlık mücadelesidir.
Bu, Afganistan ile Pakistan arasında bir savaş değil, İslam ile Deccal’in takipçileri arasında bir mücadeledir. Pakistan’ın şerefli halkı bizim kardeşlerimizdir ve bu büyük Ümmet’in bir parçasıdır, ancak yönetici Deccal klik, hem İslam’ın hem de soylu Pakistan halkının düşmanıdır. Onların sorumluluğu, bu kliğe karşı yükselmek, zillet zincirlerini kırmak, İslam’ı güçlendirmek ve Müslüman kardeşlerini desteklemektir.
Bizim savaşımız cihattır, İslam nizamını ve Müslümanları savunmak için mübarek bir mücadeledir. Bizim fedakarlıklarımız şehitlerdir ve kahramanlarımız gazilerdir. Oysa askeri rejimin takipçileri Haçlı ittifakının bir parçasıdır, hedeflerini uygulayan robotlardır ve onların kanı heder olmuş ve murdardır.
Ey samimi ve adanmış erler, İslam nizamının savunucuları:
Sizler İslam sistemini korumak için mukaddes bir mücadele içindesiniz; sebat ediniz. Sizin kanınız temizdir, davanız şereflidir. Düşman, İslam bayrağı altında haçın hedeflerini ilerletmektedir; öyleyse hiçbir kınama veya eleştiri kararlı iradenizi sarsmasın. Bu mübarek nizamın kurulduğu büyük bedel, onu aynı kararlılıkla korumayı size borç kılmaktadır. Her zaman hazır ve hazırlıklı olun; zafer hakkındır ve siz onun takipçilerisiniz.
Ey Deccal’in takipçileri:
Şunu bilin: Bu millet artık eskisi gibi değil. Bunlar, acının ateşinden geçmiş, fedakarlık düşüncesini anlamış ve bağımsızlığın değerini yüreklerine kazımış insanlardır. Planlarınız ne kadar büyük olursa olsun, hakikat nurunu ne kadar söndürmeye çalışırsanız çalışın, bu millet dağlar gibi dimdik duracaktır, çünkü onlar öğrenmiştir ki ışık karanlık karşısında yok olmaz, daha da parlak yanar. Bir gün o ışık o kadar güçlü olacak ki sizin Deccal komplolarınız tarihin rüzgarlarında toz gibi savrulacak ve bu vatan, İslami Şeriat nizamı, barış, ilerleme ve onurun ebedi bir hikayesi olarak kalacaktır.
