DAEŞ yeni bir olgu değildir. Onların ideolojik, itikadi ve davranışsal kökleri, Hariciler olarak bilinen bir grubun ortaya çıktığı İslam’ın en erken günlerine kadar uzanır. Hariciler, sığ ve radikal yorumlarıyla Müslümanlar arasındaki birlik ve kardeşlik bağlarını parçaladılar. Bugün DAEŞ aynı zihniyeti diriltiyor ve eylemleri hem ümmetin güvenliğini hem de birliğini tehdit ediyor.
Tarih, bu tekfirci akımın muazzam zararlarını açıkça göstermektedir. Sadece İslam’ın itibarını lekelemekle ve ümmetin bedeninde zehirli kökler yaymakla kalmadı aynı zamanda bölünme ve ayrılık ateşlerini körükledi.
Yüzyıllar boyunca İslam’ın düşmanlarının temel stratejilerinden biri, bu tür fraksiyonları sömürerek onları topluluğu parçalamak ve de saf ve kutsal bir inancın imajını kirletmek için kullanmak olmuştur.
Yakından bir inceleme, tarihi Hariciler ile bugünkü DAEŞ arasındaki paralelliklerin muğlak olmadığını ortaya çıkaracaktır. Her ikisi de aynı ideolojik zeminden filizlenir. İlk Hariciler, “Hüküm yalnızca Allah’a aittir” dediler ancak bu ilkeye dair katı ve çarpık yorumları, onları Müslümanlara karşı toptan irtidat ilanları yapmaya ve savunmayı iddia ettikleri topluluğa karşı silaha sarılmaya yöneltti.
Kuran ve Sünnet’in derin ve dengeli bir anlayışını geliştirmek yerine, yüzeysel okumalara yapıştılar ve entelektüel derinlikten yoksundular. Onların belirleyici özellikleri arasında salih müminlere karşı gelişigüzel tekfir, şiddetin olağan kullanımı, gerçek kafirlere karşı hoşgörü, adil yöneticilere isyan ve toplumda kasıtlı olarak ayrılık tohumları ekmek vardı.
Hataları o kadar derindi ki İslam’ın Elçisi Hz. Muhammed’e (s) bile meydan okudular; Onun yüce örnekliğini reddettiler. Tarih boyunca, düşmanlıklarını ümmetin en seçkin şahsiyetlerine yönelttiler, alimleri ve vaizleri zulme maruz bıraktılar, çoğu zaman birçoğunun şehit olmasına yol açtılar.
Haricilerin modern bir tezahürü olarak DAEŞ, aynı ideolojinin bir devamı olduğunu gösteriyor. Yahudilerin, Hristiyanların ve İslam’ın diğer düşmanlarının desteğiyle imanın köklerine vuruyor ve İslam’ı dünyaya terör ve vahşet dini olarak göstermeye çalışıyor. En kararlı çabası, Müslüman onurunun temeli ve kolektif kurtuluşun anahtarı olan ümmet birliğini yok etmeye yöneliktir.
Kendi zamanımızda düşmanın eli açıkça görülebilir. Bu tür radikal ve cahil fraksiyonları besleyerek ve destekleyerek, İslam’a en ağır darbelerden bazılarını vurdular. Birçok Müslüman toprağında, bu modern Hariciler, Suriye ve başka yerlerde görüldüğü gibi gerçek mücahidleri bastırmak ve ümmetin birliğini zayıflatmak için araç olarak kullanıldı.
Afganistan’ın Amerikan işgali sırasında, bu strateji bir kez daha şekillendi. İşgalciler, başarısız planlarının bir parçası olarak, yabancı ordulara ve onların ajanlarına karşı mücadelede İslam Emirliği mücahidlerinin kararlılığını baltalamayı umarak “DAEŞ-Horasan”ı yetiştirdi. Masum kadın ve çocuklara karşı vahşi saldırılar düzenleyerek DAEŞ, İslam’ı merhametsiz bir vahşet dini olarak sunmaya çalıştı, aynı zamanda Afganistan’da kırılgan bir Batı sisteminin hayatta kalması için zemin hazırladı.
Ancak Allah’ın rızasını kazanmayı, İslam’ın sancağını yükseltmeyi, İslami bir sistem kurmayı ve de değerleri ve kutsalları korumayı amaçlayan Afganistan İslam Emirliği (AİE) mücahidleri, bu planların başarılı olmasına izin vermedi. DAEŞ’in sınırlarını aşmasına veya Siyonistlerin ve İslam’ın diğer düşmanlarının gündemlerine hizmet etmesine izin vermediler.
İlahi desteğin yardımıyla, işgalcileri küçük düşürdüler ve onları alçalttılar. Allah’ın lütfuyla, DAEŞ de yenilgiye doğru sürüklendi. İnşallah, Yahudilerin, Hristiyanların veya diğer rakiplerin desteğiyle oluşturulmuş hiçbir gruba bir daha alimler ve ümmet arasında isyan, zulüm veya ayrılık yaymasına izin verilmeyecektir.
