Yahudilerin kötü sıfatları hakkındaki inceleme serisinin bu bölümünde onların on üçüncü sıfatını ele alacağız.
13- Kötü dil, yalan, iftira ve sözlü olarak insanlara eziyet
Kuran-ı Kerim’in Yahudiler için çeşitli yerlerde zikrettiği kınanmış ve tehlikeli sıfatlardan biri de kötü dil, yalan, iftira ve insanlara sözlü eziyettir. Onlardan birçoğu hakkı gizlemek için yalan söyler, Allah Teala’ya iftira eder, peygamberlere asılsız suçlamalar yöneltir, müminler hakkında kötü konuşur ve insanlar arasında fitne ve fesat ateşini körüklerler.
Allah Teala, onlardaki bu kötü huyu beyan ederek şöyle buyurmuştur:
“Bile bile Allah’a karşı yalan söylerler.” (Al-i İmran Suresi 75).
Yani, söyledikleri şeyin batıl olduğunu tamamen bildikleri halde Allah’a iftira ediyorlardı ve de kendi kişisel çıkarları ve hevaları için hakikati gizliyorlardı.
Allah Teala, onların kötü dillerini vasfederek de şöyle buyurmuştur:
“Yahudiler: ‘Allah’ın eli bağlıdır’ dediler. Hayır, onların elleri bağlandı ve söyledikleri sebebiyle lanete uğradılar. Bilakis O’nun iki eli de açıktır, dilediği gibi infak eder.” (Maide Suresi 64)
Yine Allah Teala, onların diğer bazı sıfatlarını zikrederek şöyle buyurmuştur:
İnkarları ve Meryem’e büyük bir iftira atmaları sebebiyle. Ve ‘Allah’ın Resulü Meryem oğlu İsa Mesih’i biz öldürdük’ demeleri sebebiyle.” (Nisa Suresi 156-157).
Onların işi sadece yalanla da sınırlı kalmamış, aynı zamanda müminlerin şöhretini karalamak için suçlamalar ve iftiralar atmaya da başvurmuşlardır. Bazen de iffetli kadınlara asılsız zina suçlamalarında bulunmuşlardır. Müminlerin annesi Aişe’ye (radıyallahu anha) iftira atılan İfk hadisesinde olduğu gibi; o fitneyi körükleyenlerin en başında, Yahudilerin huy ve ahlakıyla nitelenip onların yolundan giden münafıklar gelmiştir.
Buna karşılık İslam, Müslümanları doğruluğa, güzel söze, güzel ahlaka, insanların ırzlarını korumaya ve onuruna saygı göstermeye davet etmektedir.
Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:
“Kim Allah’a ve ahiret gününe iman ediyorsa ya hayır söylesin ya da sussun”
(Buhari ve Müslim rivayet etmiştir / Müttefekun aleyh).
Çünkü güzel dil, sözün doğruluğu ve güzel ahlak, saadet, felah ve cennete girme sebeplerindendir. Oysa yalan, kötü söz ve iftira ise helak ve cehenneme girme sebeplerindendir.
Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:
“Şüphesiz doğruluk iyiliğe, iyilik de cennete götürür. Şüphesiz yalan ise günaha, günah da cehenneme götürür.”
(Buhari ve Müslim rivayet etmiştir / Müttefekun aleyh)
İmam Nevevi (rahimehullah) şöyle demiştir:
“Bu hadiste, yalanın tehlikesinin ve doğruluğun faziletinin en büyük beyanı vardır. Çünkü yalan, her kötülüğün, fesadın ve sapkınlığın aslıdır.”
