Pakistan, siyasi ve ekonomik çıkarlarını güvence altına almak ve yabancı güçleri memnun etmek için köklerini dış işaret ve baskılardan alan, zulüm üzerine kurulu bir görevi yerine getirmeye devam ediyor. Bu politikanın bir devamı olarak masum Afgan sivillere yönelik baskınlar ve bombalamalar düzenleyerek kadınların, erkeklerin ve küçük çocukların hayatını kaybetmesine yol açıyor.
Bu uygulamalar, yalnızca belirli bir millete yönelik bir saldırı olmakla kalmayıp aynı zamanda tüm insanlığın ve insani değerlerin açık bir ihlalidir.
Bunun en son örneği, dün gece Kabil’de bir uyuşturucu tedavi hastanesinin hedef alınması olup saldırı yüzlerce kişinin şehit olmasına ve çok sayıda kişinin yaralanmasına yol açtı.
Uyuşturucu bağımlıları, toplumun mazlum ve zayıf kesimlerinden sayılır. İslam Emirliği, merhametinin bir gereği olarak onları hastanelerde toplamış, tedavi edici bakım altına almış, helak ve kaybolmaktan kurtarmayı ve sağlıklı bir hayatın yeni bir aşamasına girmelerini sağlamayı amaçlamıştır.
Ancak ne yazık ki Pakistan ordusu, masum Afganları hedef almakla yetinmeyip bu mazlum, aciz ve silahsız kesimi de saldırılarına hedef yapmakta ve bu zalimane, insanlık dışı davranışı “terörle mücadele” bahanesiyle meşrulaştırmaktadır.
Pakistan’ın Afganlara Karşı Uyguladığı Vahşetin İslam Terazisindeki Yeri:
Arap takipçi, Pakistan’a Müslüman bir devlet olarak bakar; ancak onun sadece ismen Müslüman bir devlet olduğunu, sisteminin ve kanunlarının İslam’ın ruhundan uzak olduğunu ve Müslümanlara karşı birçok uygulamasının Amerika Birleşik Devletleri’nin arzularına yanıt olarak gerçekleştirildiğini bilmelidir.
Eğer Müslümanlara yönelik bu tür bir düşmanca davranış Müslüman olmayan bir devletten gelseydi onun Müslümanlarla olan düşmanca geçmişiyle ilişkilendirilebilirdi. Ancak bu eylemin komşu bir Müslüman devletten gelmesi, durumu çok daha acı verici ve esef verici kılmaktadır. Çünkü bu, İslam kardeşliğinin, komşuluk haklarının ve insani değerlerin açık bir ihlalidir; meşrulaştırılamaz ve göz ardı edilemez bir eylemdir.
Yüce Allah şöyle buyurmuştur:
“Kim bir mümini kasten öldürürse, cezası, içinde ebedî kalacağı cehennemdir. Allah ona gazap etmiş, lanet etmiş ve onun için büyük bir azap hazırlamıştır.” (Nisa Suresi 93)
Yüce Allah şöyle buyurmuştur:
“İşte bu yüzdendir ki İsrâiloğulları’na şöyle yazdık: Kim, bir cana kıymamış veya yeryüzünde bozgunculuk yapmamış bir kişiyi öldürürse bütün insanları öldürmüş gibi olur. Kim de birini yaşatırsa (kurtarırsa), bütün insanları yaşatmış gibi olur.” (Maide Suresi 32)
Abdullah b. Mesud’dan (radiyallahi anhu) rivayet edildiğine göre Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:
“Allah’tan başka ilah olmadığına ve benim Allah’ın Resulü olduğuma şehadet eden bir Müslüman’ın kanı ancak şu üç sebepten biriyle helal olur: (Evliyken) zina eden kişi (recm), cana can (kısas) ve dinini terk edip (Müslümanların) topluluğundan ayrılan.” (Buhari ve Müslim rivayet etmiştir.)
İmam Nevevi (rahimehullah), Müslim Şerhi’nde, bir mümini öldüren kişinin, eğer Müslüman kardeşini öldürmenin caiz olduğunu düşünüyorsa kafir olacağını belirtmiştir.
Belirtmek gerekir ki Afgan siviller ne onlardan intikam almak için Pakistan askerlerini öldürmüş, ne ahlaki bir bozgunculuk (fesad) yapmış, ne de İslam’dan irtidat etmiştir. Bu durumda, yukarıdaki açık şer’i nasslara rağmen Pakistan’ın masum Afganları öldürmeyi herhangi bir bahaneyle meşrulaştırması şaşırtıcıdır. Alimleri bu eylemin caizliğine nasıl fetva vermektedir?
Mazlum Afganlar için ebedi müjde şudur ki Pakistan yok oluşa ve çöküşe doğru ilerlemektedir. Nitekim Kadı Şureyh (rahimehullah) şöyle demiştir: “Şüphesiz zalim cezayı bekler, mazlum ise zafer ve sevabı bekler.” (Hilyetu’l-Evliya, 4/132)
Bu, gün ışığından daha açıktır: Zulüm ve saldırganlığa yönelen her devlet, maddi gücüne ve görünür imkanlarına rağmen, ardı ardına gelen zorluk, musibet ve başarısızlık dalgaları tarafından hızla boğulur ve nihayet zillet ve aşağılanma uçurumuna yuvarlanır.
Pakistan, kendisine “İslam devleti” adını seçmiş olsa da eğer zulüm ve saldırganlığında devam ederse egemenliğini ve otoritesini kaybetmesi kaçınılmazdır. Zira Şeyhülislam İmam İbn Teymiyye (rahimehullah) şöyle demektedir: “Şüphesiz Allah, kafir bile olsa adil devleti destekler; Müslüman bile olsa zalim devleti desteklemez.” (Mecmu’u’l-Fetava, 28/63)
Hamdolsun ki Afgan hükümeti, Müslümandır ve son derece adil bir yol izlemektedir. Kendisine saldırılmadığı sürece kimseye zarar vermez, saldırıya uğradığında ise diğer Müslümanların mal ve can haklarını tamamen gözeterek sadece saldırgana karşılık verir. Pakistan ise bunun tam tersidir; Taliban ile sıradan siviller arasında ayrım yapmaz. Bu, Pakistan’ın yabancı telkinlerin etkisiyle Afganların güven ve huzur içinde olmasını istemediğinin, aksine İslam Emirliği’ne sürekli sorun çıkarmaya ve sistemin ilerlemesini engellemeye çalıştığının açık bir delilidir.
