DEAŞ Haricileri, tarihi bir sapmanın modern bir tezahürünü temsil ediyor; dini sığ yorumlarla çarpıtıyor, İslam’ın dış görünüşünü istismar ediyor ve kendi siyasi hedeflerini ilerletmek için kitlelerin cehaletini manipüle ediyor. Din bahanesiyle, aşırılıkçı hedeflerini haklı çıkarmak için kutsal terminoloji ve sembolizmi gasp ediyorlar.
Çağdaş dönemde İslam karşıtı güçler artık kampanyalarını maşaları ve araçları olan DEAŞ aracılığıyla sürdürüyorlar. Bu grup İslam’ın gerçek ve somutlaşmış hali olarak sunuluyor, oysa gerçekte dikkatlice hazırlanmış iftira aracından başka bir şey değil. Özellikle DEAŞ, bölgesel ve uluslararası siyasi güçlerin vekili olarak işlev görüyor ve İslam öğretileri yerine düşmanca gündemler adına hareket ediyor. Müslümanları küçük anlaşmazlıklar yüzünden tekfir etmeyi temel alan tekfirci ideolojisi, İslam’ın kapsayıcı ve merhametli mesajıyla çarpıcı bir tezat oluşturuyor.
Bazı Müslümanlar onların saflarına katılma hususunda kandırılmış olsa da, DEAŞ’ın eylemleri ve ideolojisi İslami rehberlikle tamamen uyumsuzdur. Örgütün üyeleri İslam’a kendi içinde karşı çıkan tarihi isyancılar olan Haricilerin mirasını temsil ediyorlar. Amaçları Müslüman ümmetini bölmek, anlaşmazlık çıkarmak ve meşru cihad ruhunu ve kâfirlere karşı direnişi zayıflatmaktır.
İslam’ı içtenlikle inceleyen çok sayıda Batılı bilim adamı ve analist bile DEAŞ’ın dinin özünü yansıtmadığını kabul ediyor. Bu örgüt sadece sosyal kaosu kışkırtmak ve İslam’ın küresel imajını zedelemek için finanse edilen ve kullanılan yapay bir üretilmiş araçtan ibaret.
DEAŞ Haricilerinin din anlayışı yüzeysel ve bencilcedir. Kendilerini Peygamberimiz Muhammed’den (SAV) daha bilgili olarak görürler ve onun yüksek statüsünü sıradan bir kişinin durumuna indirgerler. Kuran’ı takip ettiklerini iddia etseler de, onu yalnızca aşırılıkçı hedeflerinin merceğinden yorumlarlar. Davranışları, din adına vahşet işleyen Haçlılarınkini yansıtır; Haçlılar açıkça kendilerini Hristiyan ilan ederken, DEAŞ de İslam bayrağı altında benzer bir barbarlık yürütür.
Kendilerinden önceki sapkın mezhepler gibi, DEAŞ da seçici bir şekilde İslami öğretilere bağlı kalır. Ancak dinin bazı yönlerini kabul ederken diğerlerini reddeder ve Kuran’ın “Bazılarına inanırız, bazılarını reddederiz” (Kuran 4:150) olarak tanımladığı kişilere benzerler. Kuran ve Sünnette belirtilen daha geniş bağlamı ve koşulları görmezden gelerek sadece cihadla ilgili ayetlere odaklanırlar. İlimsizce yorumlamaları da onları haksız yere Müslüman kardeşlerini kâfir ilan etmeye ve sosyal medyada belgelenen ve yaygın olarak yayılan eylemler olan kamusal infazlar yapmaya yönlendirir.
Cihad kisvesi altında, İslam’ın mesajına ters ve Müslüman olmayanları dahi Dinden soğutan suçlar işlerler. Ardından bu eylemleri, Kuran’ı ve İslami öğretileri itibarsızlaştırmak için düşman medya kuruluşları tarafından yayılır. Gerçekte İslam, cihad için net bir etik çerçeve sunar ve çatışmadan önce adaleti, merhameti ve davetin önemini vurgular. Peygamberimiz Muhammed (S.A.V.) herhangi bir askeri angajmandan önce İslam’ı sürekli olarak yöneticilere ve milletlere barışçıl bir şekilde sunmuştur.
İslami öğretilerin merkezinde, Allâh’ın “dünyaya bir rahmet” olarak tanımladığı Peygamberimiz Muhammed’in (S.A.V.) hayatı ve sünneti yer alır. Peygamber (SAV), ilahi vahyi açıklamakla görevlendirilmiştir ve onun sünneti ve örnekliği İslam’dan ayrı tutulamaz. Ancak DEAŞ, dinin bu temel yönünü reddederek, onun rehberliğinden kopuk davranmaktadır.
İslam hakkındaki bilgileri sadece yüzeysel değil, aynı zamanda tehlikelidir de. İdeolojilerine karşı çıkan herkesi, İslam hukukunda böyle eylemlerin hiçbir yaptırımı olmadığını bilmelerine rağmen, ölüme layık kâfirler ilan ederler.
DEAŞ için önemli bir motivasyon da maddi kazançtır. Yabancı destekçilerinden büyük miktarda para almalarına rağmen halka öşür, zekat, cizye ve diğer vergiler koyarak kendilerini finansal olarak bağımsız kılmaya çalışırlar. Bunlar dini görevden dolayı değil, meşruiyet oluşturmak ve sponsorlarının sağladığı finansal desteği gizlemek için uygulanır. Dolar cinsinden yüksek maaşlar, yeni üyeler çekmek için kullanılır ve finansal teşvikler, yeni üye alma stratejilerinin temel bir parçası haline getirilir.
İslam tarihi boyunca cihad hiçbir zaman amaçsız bir kan dökme olmamıştır. Her zaman davetle birlikte olmuştur; insanlar önce barışçıl bir şekilde İslam’a davet edilir, Peygamber’in (S.A.V.) imparatorlara ve krallara yazdığı mektuplarda bu durum açıktır. Ancak bu tür çağrılar reddedildiğinde silahlı mücadele bir seçenek haline gelmiştir. Bu dengeli, ilkeli yaklaşım, davranışları Cengiz Han, sömürgeci Britanya İmparatorluğu ve Büyük İskender’in işlediği dehşetleri hatırlatan DEAŞ’ın sergilediği vahşetle keskin bir tezat oluşturmaktadır.
Sonuç olarak DEAŞ dini bir hareket değil, İslam’ı kötülemek için tasarlanmış, siyasi olarak motive edilmiş, dışarıdan desteklenen bir projedir. Örgütün üyeleri tarihsel olarak aşırılıkçılığı ve isyanı nedeniyle kınanan bir grup olan Haricilerin manevi mirasçılarıdır. İslam Ümmeti uyanık ve bilgili olmalı, bu tür yanlış beyanları reddetmeli ve Kuran ve Sünnet’in gerçek, kapsamlı rehberliğini savunmalıdır.
