İkinci Gazve-Buvat Muharebesi:
Buvat Muharebesi, Peygamberimiz Muhammed’in (S.A.V.) savaşları serisinin ikincisidir. Hicretten sonraki ikinci yılda, Rebi’u’l Evvel veya Rebi’us Sani aylarında, Peygamberimiz (S.A.V.), Ümeyye bin Halef liderliğindeki bir Kureyş kervanının Mekke’ye doğru gittiğini bildiren bir vahiy aldı. Bunun üzerine Peygamberimiz (S.A.V.), 200 silahlı arkadaşıyla birlikte kervanı durdurmak amacıyla Buvat bölgesine doğru yola çıktı.
Bu seferde kullanılan sancak beyazdı ve Sa’d bin Ebî Vakkas (RA) tarafından taşınıyordu. Bölgeye vardığında, kervan çoktan geçmişti ve Müslümanlar savaşa girmeden Medine’ye geri döndü. Onların yokluğunda, Medine’nin yönetimi İslam’ın seçkin sahabelerinden biri olan Sa’ib ibn Ma’zun’a (RA) emanet edilmişti.
Buvat, Mekke ile Suriye arasındaki yol üzerinde, Medine’ye yaklaşık 48 mil uzaklıkta bulunan bir dağdı.
Üçüncü Savaş-Uşayrah Savaşı:
Uşayrah Savaşı, Siyer alimlerinin çoğunluğuna göre, Peygamberimiz’in (SAV) askeri seferlerinin üçüncüsü olarak kabul edilir. Bu seferde, Peygamberimiz Muhammed (SAV) de dahil olmak üzere 200 Muhacir sahabeden oluşan bir Müslüman ordusu, Suriye’ye doğru giden bir Kureyş kervanını durdurmak amacıyla Hicret’in ikinci yılının Cemaziyülevvel ayında Medine’den yola çıkmıştır.
Yolculuk sırasında ordu, İbn Ezher tarlasındaki bir ağacın gölgesinde dinlenmiş, burada yemek yemiş ve dualar etmişlerdir. Daha sonra Yalyal’in bulunduğu yerde tekrar dinlenmişler ve sonunda Uşayrah’a varmışlardır.
Medine’de ise vekil olarak Ebu Seleme (RA) bırakılmıştır. Ancak kervan çoktan geçtiği için herhangi bir çatışma yaşanmamıştır. Müslüman kuvvetleri, Beni Mudlic kabilesiyle bir barış anlaşması imzalamış ve ardından Medine’ye geri dönmüştür.
Suriye’den Mekke’ye seyahat eden aynı kervan daha sonra Müslümanlar tarafından durdurulmuş ve bunun sonucunda Bedir Savaşı yaşanmıştır.
Bir Şüphe ve Cevabı:
Bu üç seferde de Müslüman kuvvetlerinin temel amacı, Suriye ile Mekke arasında seyahat eden Kureyş kervanlarını durdurmaktı. İslam’ı eleştirenler, Peygamberimiz Muhammed’in (S.A.V.) sivil ve ticari kervanları hedef almasına itiraz ederek, bu tür eylemlerin İslam ilkelerine aykırı olduğunu iddia etmişlerdir.
Bu itiraza verilen yanıt, Peygamberimiz (S.A.V.) ve arkadaşlarının zorla Mekke’den çıkarılmış olmasıdır. Tüm varlıklarına, evlerine ve mülklerine yasadışı bir şekilde el konulmuştur. Sonuç olarak bu seferler saldırgan bir kampanya başlatma veya başkalarının mallarına yasadışı bir şekilde el koyma girişimi değil, hakkı olanın -belki de ancak bir kısmını- geri alma veya kayıplarının tazminini sağlama çabasıdır.
Bu da aynı zamanda Bedir Savaşı’na kadar Ensarın bu seferlere katılmamasının ana nedenidir. Tüm seferlere katılanlar yalnızca Muhacirlerdi. Çünkü çatışmanın temeli öncelikle Kureyş ve Muhacirleri kapsıyordu.
